SI JOSEPH AT AKOWala pa yung DVD ng Elektra dadaanan ko pa mamaya paglabas ko ng office.' Kausap ko sa phone ang longtime partner ko na si Joseph na nasa Nueva Ecija ngayon, inaasikaso ang pagpapatayo ng kwarto namin karugtong ng lumang bahay nila. Sa mga nakakarinig sa opisina, para lang kausap ko ang pamangkin ko na merong pabiling kung ano ano dito sa Manila. Pang-asar ang tawa nya sa kabila ng linya ‘Pare, ang lalim ng boses mo…parang totoo…kakalaglag ng panty.'
Alam niya na di ko sya matilian, magladlad bigla sa office, at mabulilyaso ang pangarap kong umangat konti sa accounting firm. Yes mga dudes and sistahs, isa ako sa mga closet na striving yuppies na kailangang i-relegate sa obscurity ang personal kong buhay mula sa aking propesyon dahil kailangan ko ng maayos na trabaho at may ambisyong mabuhay ng maayos. Aminin man kasi natin o hindi, hindi pa rin naman ganoon ka sensisitibo sa gender at sexuality ng mga empleyado nila ang mga opisina dito sa atin. Meron mang formal na policy sa gender sensitivity, iba pa rin yung nagiging treatment ng mga matatandang bosing na educated sa old school. Pati mga colleagues mo, kapag umamin ka parang ‘Ay bakla, sa creative department ka…' o kaya hanggang novelty na lang ang turing sa iyo, na hindi kayang mag-handle ng responsibildad o seryosong trabaho. Anyways…
Pasimple pa rin akong sumagot, di sinakyan ang panunukso niya dahil sanay na ako dito. (Minsan nga noon, nag-away kami bago ako pumasok sa office sabi niya pag di kami maayos na naghiwalay pag labas ko ng apartment, tatawag siya sa office at magpapakilalang asawa niya ako. Lower agad ang timplada ng lola ninyo, bwiset no?)
"Sya pakisabi kay Nanang, half-day ako ngayon. Gusto ko ng pinakbet saka pritong isda na hapunan". Si Nanang, nanay niya…tsismosa, minsan nakakasira ng moment pero generally okey dahil tanggap ako sa kanila bilang kanilang ‘daughter-in-law'.
Konting pasimpleng lambingan pa sa telepono bago mag hang-up gaya ng "Yung alaga nating kambing, pakisilong ng maaga para di magkasakit, okey?" na ang ibig sabihin, "Yung horny mong dick, ihanda mo na dahil mapapalaban mamaya".
Haaayy. Friday…pauwi na naman ako…and I can't really help myself but smile. Matapos ang isang linggong bakbakan na trabaho, I am coming home for the weekend to have a simple meal kasama ang asawa ko. ‘Asawa'…seven years of living together and being a member of each other's family…yun lang yata ang salitang akma sa pagsasama namin kahit gaano ka-pretentious o kataray pakinggan. Kung lilingunin ko ang pinagdaanan namin, parang nakakagulat na pwede palang mangyari. Hindi rin naman kasi biro ang mga kasamang dasal, action na Rambo style, at mga eksenang hindi kaya ng powers ni Ate Vi na i-characterize pero eto sa relasyon namin ni Jo.
At hindi lang naman kasi pitong taon ang love ko sa damuhong lolo ninyo. Pareho kami ng bayan sa probinsya pero magkaiba ng baryo. Fourth year high school ako noon (dalagita), grade four siya (totoy) noon. Lakwatsera ako kasama ang mga friends kong mga lalaki, ako ang muse at palagi kaming pumupunta sa baryo nina Jo para mamitas ng mangga, bayabas, kung ano ano pa. Take note, walang mga scooter at jeep noon, kanya kanyang bike kami, at kung saan saan nakakarating, basta libre ang pagkain at gimik. From a poor family ako, pero from a poorer family si Joseph. Habang rampa ako to death with my friends, work to death naman siya after school hours sa pangunguha ng damo na ipapakain sa livestock nila. (You know, mga paalagang kalabaw, kambing, etc.) Ewan ko ba, parang gumaganda ang araw ko pag nakikita ko yung bata batutang Joseph na yon noon.
Pero bata pa lang sya, kita mo na ang potentials. Dark, matambok ang butt, proportioned na ang mga limbs, masungit ang mata, parang balbunin pag laki kasi makapal ang buhok, kilay, pilikmata at animal kung ngumiti. (Hindi ko pa alam i-pin point na yun ang mga physical qualities na gusto ko sa kanya noon, pero yun pa rin naman ang gusto ko sa kanya ngayon. And besides noong iba pa ang mga boy friend ko, ganoon ding qualities ang mga gusto ko e.) Kapag binabati ko si Joseph, parang nahihiyang natatakot: binibilisan ang paghakot ng naipong damo, at nagmamadaling lumalayo. Yung mga barkada ko, sabi sa akin palagi noon, "Hoy bakla, makukulong ka sa iniisip mo! Musmos pa yan!"
Musmos pa rin naman ako noon kung tutuusin: madaling magkagusto, madaling makalimot. Dahil virgin pa rin naman ako, wala pang yearning na ma-satisfy kung ano man ang di pa natitikman. Nakalimutan ko si Joseph, nagkaron ng ibang crushes, nag-aral, inenjoy ang simpleng buhay sa probinsya. Pagkatapos lang ng ilang buwan, subsob na rin ang barkada sa review ng National College Entrance Exams (Dyos ko, fear ko talaga noon ang maging valedictorian pero bagsak sa NCEE. Yung mga hindi na naabutan ito, basta kailangan ito para
makapagpatuloy ka sa college, okey? Further questions tungkol sa historicity nitong school event na ito ay kawalang galang na sa nakakatanda, hmp!) Madali't salita nakapasa ang lola sa NCEE, sa UP with a scholarship, naging abala sa paghubog na sariling niyang ideolohiya ek ek, at maagang nakatapos ng kolehiyo. Pero dahil nga sa libis-ng-nayon, anak-pawis, hampas-lupa etc. ang drama, nagdesisyon na manilbihan sa sariling bayan bilang konsehal(a) sa munisipyo sa edad na 22.
Noong time na yon, power and money were there to be had. So were the guys. Small town, alam ng lahat ang pagiging girlish ko at alam din nila ang aking qualification kaya mainit naman ang reception sa akin ng mga tao. Mainit din syempre ang tingin ng mga barako dahil akala nila trophy wife and lola ninyo. I went in and out of relationships, yung iba kasing meaningful ng Webster's 9th New Collegiate Dictionary, pero yung iba were just mercy fucks (on my part/on the guy's part, che, whatevah!). Merong mga dapat nagtagal pero either hindi nakayanan ang pagka lukaret ng lola ninyo or di nakayanan ng lola ninyo ang expenses. Some just did not understand that despite my being me, gusto ko pa ring magsilbi sa bayan kaya kung nag-aalburoto at hindi nai-date dahil may consultative meeting ako sa mga constituents ko, e goodbye muna sila.
1995, nagpasayaw ako minsan sa plaza bilang fund raising sa nalalapit na pagho-host ng bayan namin ng inter-town sports cup. Para sulit ang entrance fee, I got the best mobile disco sa Pampanga, kumpleto sa video screens at malupet ang sounds. Dumalo sya…17 pa lang sya noon pero parang mama na. Palibhasa kahit matalino, hindi na siya napag-aral ng mga magulang kaya napilitan ng magtrabaho sa mga pabrika sa Laguna: nabanat at na-develop nang maaga ang katawan. Sa taas kong 5' 7" mas matangkad na siya noon ng mga 3 inches.
Gwapo…yun lang ang pumasok na salita sa utak ko. Naka shirt ng black at naka Levi's ng button fly. May pino nang balahibo sa mga braso at may umbok na rin sa mga inaasahang parte ng katawan. Lahat ng taon na hindi kami nagkita at gingugol ko sa kung ano-anong bagay at tao na akala ko ay importante sa akin, parang biglang naging hindi importante kumpara sa moment na yon. Nandoon siya at ako, merong music at masaya ang paligid.
Si Joseph, hindi na batang mahiyain…malakas na ang loob na lumapit sa akin. Iniabot ang kamay na nakangiti, sabay bating ‘Kumusta, konsehala ?' Imbis na maimbyerna ako sa pagiging impertinente ng pagbati nya, napatitig ako sa kamay niya bago ko abutin. Grabe ang laki! Hindi ko napigilan, sa gitna ng maingay na pa-disco na yon, na i-imagine ang kamay na yun na tinatanggal ang damit ko, na humahaplos sa aking katawan. Napakalaking effort at pagpapapanggap na hindi ako masyadong apektado sa kanya ang aking ginawa para lang bitawan ko ang kamay na yon, para formally na buksan ang pa-disco at gawin ang natitira pang trabaho ng isang host.
Nang maisaayos na ang mga kinita sa entrance at naitabi na ang pambayad sa mobile disco, hinayaan ko namang i-enjoy ng working group ko ang gabi. Dahil kabataan naman ang sector ko sa konseho, kahalu-bilo ko ang lahat ng dumalo at hindi na rin lumayo sa grupo si Joseph. Wala siyan pakialam sa stares o questioning looks ng mga hindi nakakakilala sa kanya, at panay naman ang kindat sa akin ng mga kaibigan kong alam kung sino siya. Para sa mga nasa tamang edad na, merong kiosk na nagtitinda ng beer at ibang drinks. (Pero tama man o mali, it's the province babe, maagang natututong uminom ang kabataan at kahit na sino pwedeng bumili ng maiinom niya. At sino ba naming nagtitinda ang aayaw sa kita? Saka recently lang naman na-require yang huwag magbenta sa minors ng alak. Ako nga, pinapabili ako noong bata pa ako ng tita ko ng Chinese na shoktong sa tindahan kung hindi maganda ang pagre-regla niya. And besides, ang stand ko dyan dati, salamat sa alak at gumaganda ang ilan sa ating mga syonget!)
Lumalim ang gabi, nakainom na ako, at itong si Joseph, parang nakakarami na rin. Nagiging aggressive, cocky, ika nga. Confident sa pagkalalaki at porma, isinasayaw na ako. Hinapit niya ang mukha ko papalapit sa bibig niya na akala ko hahalikan niya ako then and there, at pasigaw na sinabi(kasi nga disco at maingay e di sisigaw di ba?) "Naalala mo ba yung pangha-harass mo sa kin nung bata pa ako?".
Syempre feeling precious ang lola, "Anong pangha-harass?"
"Joseph, paglaki mo, boyfriend kita ha?" ginaya niya ang boses ko, tinutukoy yung paborito kong linya noong kinukulit ko pa sya. Natatandaan pa rin pala niya.
Natawa na lang ako. "Pwede mo nang gawing yon sa akin ngayon, di na kita tatakbuhan," sabi niya habang gumigiling siya sa likuran ko sabay sa tugtog na
Carolina ni Shaggy. Kung iisipin ko kung gaano kalaswa ang hitsura naming ganoon sa publikong lugar, nahihiya akong natatawa.
Shit, sabi ko sa isip ko, malakas talaga ang tama ko sa mokong na to, and he knows it. Tukso, as in. Kung gugustuhin ko, magagawa ko na ang matagal ko nang inaasam. Pero iba ang nakikita kang sumasayaw sa iyong sariling pa-disco at nage-enjoy, at iba ang dating sa makakakita kung ikaw ang unang lalabas sa affair na iyon para manglalake.
Nagdesisyon ako. Bago matapos ang gabing ito, sabi ko, isang definite na incident ang mangyayari sa buhay namin nitong puppy love kong ito
"Pwede mo nang gawin yon sa akin ngayon, di na kita tatakbuhan," sabi ni Joseph sa akin habang nagsasayaw kami. Si Joseph na 17 years old na, tall, dark, at parang delicious. Si Joseph na pinakauna kong naging crush noong 10 years old pa lang samantalang ako'y 16. At ngayon, after 7 years na hindi nagkita, na isa na akong community figure, nagbibinata na siya at nanunudyo, pwede na daw i-engage sa closer, intimate encounter. Pero pa'no kami makaka-exit sa disco na ako mismo ang nag-organize?
Parang alam niya ang pag-aatubili ko, kaya siya na ang nagsabi, "Naka-park sa labas yung tricycle ni Pare Bong, mauuna na kong lumabas, hintayin na lang kita doon."
Coincidence? Planado? Basta salamat sa tricycle ng barkada nyang Bong. In the end, parang wala na rin akong care sa propriety…basta si Joseph at ako, kukumpletuhin namin ang gabi. Nag-linger lang ako ng mga dalawang tugtog, ipinagbilin sa aking mga kasama ang mga wrap-up na gawain, tapos tumungo na ako sa back entrance. Bago ako makalabas, ihinabol sa akin ng kasama ko sa working group yung back pack ko.
"Muntik mo nang makalimutan to! Baka nandiyan pa man din ang mga life savers mo!" Napangiti ako dahil di ko alam kung aamin akong nawala sa isip ko yung backpack ko sa pagmamadaling makatakas o dahil totoong may lamang life savers ang back pack ko (mouth wash, condom, lubricant, alcohol saka maliit na twalya).
Katabi ng plaza auditorium ang basketball court na maluwang ang space at noong gabing yon ay puno ng mga sasakyan. Medyo madilim kaya dahan-dahan kong linakad ang pagitan ng mga nakaparadang sasakyan. Ano nga bang itsura ng tricycle ng Bong na yan? Sa may pang-apat na RXT, may biglang humatak sa aking belt at binuhat ako papaupo sa carrier ng tricycle. Si Joseph, nag-a-a la Antonio Banderas yata…dinadaan sa bruskong lambing.
Nakakulong ako sa mga braso niyang nakakapit sa magkabilang dulo ng side car ng tricycle. Isinisik niya ang katawan niya sa nakabuka kong mga hita sa pagkakaupo sa carrier. Sa minsan-minsang pag daan ng ilaw ng strobe lights mula sa disco, nakita ko ang pagtitig sa akin ng mga mata niya…maiitim, intent, piercing at medyo pinapungay ng kanyang nainom na alak. Ang tagal tagal kong inisip kung ano ang unang magiging intimate na moment namin nitong lalaking ito…ganito pala…sa carrier ng tricycle.
Hahaplusin ko sana ang pisngi niya para tiyakin na hindi siya ibang lalaki o hindi lang ako bangag pero akala niya yata ay sasampalin ko sya. Sinalo niya ang kamay ko sabay halik sa lips ko ng mariin…nagdi-demand ng surrender. Saka na lang niya ginawang gentle nong naramdamang hindi ako pumapalag, nakayakap ako sa baywang niya at nakapikit lang, ninanamnam yung lips niya. Habang tumatagal, naging malikot ang mga labi namin, nagpapalitan ng posisyon, naging mas basa, hanggang sa nag-explore na ang dila niya…una sa labas ng lips…hanggang sa pinasok na niya sa bibig ko. Noong hinigop ko ang dila niya bilang ganti, nagulat yata siya…napahinto at napaungol. Binawi niya yung dila niya at kinagat-kagat ang labi ko. Tapos dila ko naman ang hinigop niya na akala ko mapuputulan na ako ng hininga at napakapit ako sa leeg niya. Bigla, kumalas siya sa akin.
"Tara, may pupuntahan tayo, sabi niya," sabay hatak sa akin papasok sa sidecar ng tricycle at sya nama'y dali-daling umangkas sa motorsiklo. Napamura pa sya nang hindi nabuhay ang motor sa unang kick start.
Sa bilis ng pagmamaneho niya hindi ko namalayan na nakarating na pala kami sa baryo nina Joseph. Kahit gabi, napatanaw ako dun sa malapit sa ilog kung saan siya dati kumukuha ng damo para sa mga alaga nilang hayop. Parang pareho kami ng iniisip, dahil tumitingin din pala siya sa lugar na yon, sabay sabing "Oo, dyan mo ‘ko dinidigahan noon, dyan kita yayariin ngayon."
"Smooth," sabi ko sa isip ko, "wala bang suave o gentleness sa katauhan nitong lalaking to?" Ipinarada niya ang tricycle sa ilalim ng punong mangga na noon ay namumulaklak na nang marami at may malumanay na bango. Tumungo kami sa kubo ng isang may ari ng bukirin doon, na ginagawa lang pahingahan sa tanghali, tambayan ng mga binata at piknikan ng mga dayo na tulad namin noon.
Pinasindi niya ang lighter niya para makita namin ang hakbangan ng hagdan paakyat sa iisang kwarto ng kubo. Sinindihan niya ang gaserang nakita niya sa isang sulok at nagsimula nang magtanggal ng sapatos. Isinunod na rin niya ang medyas, Levi's pagkatapos ang t-shirt niya. Puting brief na lang ang natitira niyang suot ng humarap siya sa akin, nakapamaywang, mayabang at namumukol sa harapan. Napalunok ako sa nakita ko, lalo na nang mapatunayan kong pantay-pantay talaga ang kulay niyang sunog na moreno.
"Ano?" tanong niya sa akin, demanding pa ang bwiset. Nagtanggal na rin ako ng sapatos, pants at polo. Inabot niya ang kamay ko, pinatayo niya ako at ipinahawak ang bukol sa brief niya.
Muli, naglapat ang mga lips namin, na para bang ang tagal-tagal na naming ginagawa at alam na namin kung kailan babaling at kung kailan huhugot ng hininga. Ang lasa ng San Miguel at Double Mint sa hininga niya, parang sweet, familiar kind of taste and smell. Sa ganoong posisyon ay nakayakap ang tig-isa naming kamay sa isa't isa, at nakapatong sa harapan niya ang tig-isa pa. Pinapintig-pintig niya ang nasa loob ng brief niya at parang na-magnet na doon ang kamay ko. Hinaplos ko ang hugis ng kanyang pagkaginoo na humuhulagpos na sa takip nito. Nang hilahin ko ng bahagya ang garter ng jockey, bumunot siya nang hininga at kumawala na ang lampas pusod niyang pagkalalaki. Sa dali-dali nyang pagtanggal ng huling saplot na yon ay humampas sa tiyan niya ang matigas niyang ari. Sa akin, parang kampana ang tunog noon, napakalaking turn on at iniwan ko na ang lips niya para simulan ang paghalik ko pababa sa katawan niya.
Nagsimula sa leeg, ay salit-salitan kong hinaplos, hinalikan, dinilaan, kinagat-kagat ang katawan ni Jo. Makinis ang balat niya at may sariling amoy, samyo ng kabataan at pagiging lalaki – parang baby pero parang mama na din. Salit-salitan din ang ungol at impit niyang halinghing. Nang masaling ng bibig ko ang pinakababa ng kanyang ribcage, napahalinghing na siya at napakapit sa kawayan na dingding ng kubo sabay impit na sinabi ang pangalan ko "Konsehal Daaaannnnn!". Bastos pero magalang din pala.
Nang makarating ako sa pusod niya, na noon ay gusto ko sanang sisirin ng dila ko, narating ko na rin ang ulo ng titi niya. Alam kong mayroong mga ganon ang size ng pagkalalaki pero hindi ko inimagine na kay Joseph ko mapapatunayan ang lampas pusod na haba. Nang ilapit ko ang kamay ko para saluhin iyon, napansin kong mas mataba lang ng bahagya ang likas na payat kong braso sa kanyang ari. Ang ultimate na Marlboro Man ko pala ay mala-kabayo din gaya ng imaginary niyang alaga.
Sa paghawak ko sa may leeg ng tigas na tigas na niyang tite, lumigwak na ang malabnaw na pre-cum niya. Grabe talaga ang mga bagets, brimming with hormones talaga. Dahil sa pang-una niya katas, dumulas ang hawak ko, pinataas-baba ko ang palad ko sa kanya. "Sige na….sige naaaaah," malambing na utos niya sa akin.
E di sige na. Pinadaan ko ang dulo ng dila ko sa ilalim ng ulo ng ari niya, pinaikot at napakapit na siya sa ulo ko. Binaybay ng dila ko ang lapad ng kanyang pagkalalaki mula puno hanggang ulohan…uulitin ko pa sana pero sinalo na niya ang ulo ko at iginiya na niya ang ari niya sa bibig ko. Hindi ko na namalayan ang sakit ng tuhod kong nakaluhod sa sahig na kawayan, na-hypnotize na rin ako sa amoy at laki ng pagkalalaki ni Jo. Hindi ko rin alam kung papano nakayanan ng panga ko ang nota ng daddy kong mola. Taas baba, salit-salit ang pressure ng dila at ngala-mgala, higop, sipsip, lahat na yata ng pwedeng gawin ng bibig ko, ginawa ko na para labanan ang malaking bagay na yon na nagbabadyang wasakin ang aking bunganga. Yung nakakabaliw na ritmong iyon, na kung hindi isa sa amin ang mai-injure, parang napakadangerous pero delirious ding masarap, tuloy-tuloy...pasarap ng pasarap.
At bigla na lang naramdaman ng kamay kong nakakapit sa cute na butt cheeks ni Jo na nanigas ang mga ito at walang paalam na sumaboy sa lalamunan ko ang mainit at mapwersang climax niya. Hinabol kong bahagyang hinugot yon sa may kalagitnaan ng bibig ko para malasahan ko siya…ang dami…ang tamis niya…nalunod ako sa ligaya ng mga sandaling iyon lalo na nang bigkasin niya ang pangalan ko sa huling tilamsik ng tamod niya: "Ayan pa Daaaaaaaannn!" Tuluyan nang nawalan ng galang ang bruho.
Hindi pa aman ako nakakahugot ng hininga ay inapuhap na niya ang papag sa kabilang sulok ng kubo. Habang pinupulot ko ang mga nagkalat naming damit at ang back pack ko sa may hagdan naisip ko, "Nyeta, may papag naman pala e ba't ba kinaladkad muna ako dito sa sulok?".
"Mamaya na yan, higa ka muna sa tabi ko", sabi niya. Inilapag ko ang mga gamit namin sabay upo sa gilid ng papag. Di ko alam kung ilang couples na ang nagparaos sa mga unan at kumot ng papag na yon, pero parang yon ang pinaka romantikong higaang nakita ko sa tanang buhay ko.
Pag tabi ko sa kanyang patalikod ang dumunggol sa likuran ko ang matigas pa rin niyang ari. Ang mga kabataan nga naman, maasahan mo talaga, samantalang naghahabol pa lang na makabalik sa dating porma ang akala ko'y flexible kong lalamunan. Yumakap siya sa akin at hinipan niya ng marahan ang puno ng tenga ko saka bumulong, "Galing mo pala, iisa pa ako."
Hahalik sana sya sa bibig ko pero nahiya akong ipalasa sa kanya ang sarili niyang cum, kaya bumaling na lang ako. Siya nama'y ibinaba ang bibig patungo sa leeg ko, pababa sa aking nipples, sa dibdib ko na wala naman halos laman, kung kaya pinanggigilan yata niya at kinagat-kagat habang sinisiil. Hindi ko inisip kung gaano kalaki ang mga kissmarks na magmamarka doon…basta ang alam ko, nginangata ako ni Lestat Joseph. Nang ibinaling niya ang katawan ko simulang maglagay ng butterfly kisses sa tagiliran ko, nawala lahat ng control ko sa sarili at pinatihaya ko na siya. Inabot ko ang back pack at dali-dali naglabas ng
condom at lubricating gel.
"Ano yan?" tanong niya. Akala ko ba e titirahin ako nito ba't hindi yata alam kung para sa ano ang condom at KY.
"Shut up, babe, enjoy ka lang" sagot ko habang isinusuot sa kanya ang 35 mm na Lifestyles. Shit hindi pa yata magkakasya. Nanginginig na ang mga kamay ko sa anticipation, na parang gumagapang sa buong katawan ko…
"Aray!" sabi niya habang nahiklat ko ang isang pinong bulbol sa pagmamadali. Ibinaba ko ang sarili kong briefs at pinuno ng lubricant ang butas na ko na sa pakiramdam ko noon ay sensitibong sensitibo na rin kahit sa kanti pa lang ng sarili kong daliri.
Matapos ko pahiran ng lubricant ang ari niyang balot ng condom, ay nilaro-laro ko muna ito. Umungol na naman siya at pinadapa na ako. Walang kaabug-abog, ipinasok niya ang kalahati ng pagkalalaki niya sa aking butas, bagay na nagpasigaw sa akin.
"Sorry," sabi niya. Tinakpan ng malaki niyang palad ang bibig ko at dahan-dahan ipinasok ang natitirang kalahati ng kanyang ari. Sa kanya, nawala ang akala ko'y vast experience ko sa panlalalake. Naging parang virgin ulit ako sa laki ng kanyang burat. Bawat baon, napapakagat ako sa palad niya. Tatawag sana ako ng pangalan ng mga Santo kaya lang naalala kong pangalan din pala ng Santo ang pangalan niya. Kaya yun na lang ang sinabi kong impit…"Josseeeph!"
Dahan-dahan hinugot niya iyon at biglang iniunday niya ang balakang niya. Unang kadyot, full to the hilt. "Arraaay!".
Hinugot niya ng unti-unti, tapos ulos ulit. "Ayyaaay ko Jo…"
Pangatlong ayuda, maharot at banayad, "Aaaaay…." Mabagal ulit, may kaunting giling sa hulihan. "Aaaah….aahh…ahhh"
Sa ganong ritmo kami nagkatagpo, marahan, malambing, hanggang sa pabilis ng pabilis. Hanggang sa ang sakit sa butas ko ay naging parang kati, kiliti, sarap. Hindi ko namalayang naiharap ko na pala ang sarili ko sa kanya at nakikita ko ang pagtitig niya sa o pagpikit sa sarap habang umuulos siya sa akin.
Inabot ko ang isa kong kamay sa kanyang dibdib na nababasa na nang pawis at ang isa nama'y muling humaplos sa matatambok niya puwet na noon ko pa pinagnanasaang hawak-hawakan. Si Joseph…pinapaligaya ako…pinapaligaya ko…Hindi ko na kaya ang ligayang nadarama ko, na kahit walang ibang stimulation o pagsaling sa sariling kong pag-aari maliban sa naiipit sa pagitan ng aming mga puson ay bigla na lang nagpakawala ng sarili niyang init…"Josseeeph!" daing kong sabay unat na aking mga paa.
Sa pag-unat ng paa ko ay nag-contract ng husto ang aking butas at siya namang nagdala sa kanya pangalawang pagpapalabas. "Sabay na tayoooo…"
Kahit balot siya ng condom ay ramdam ko ang biglang pag-init at pag expand noon, at ang ulos niya habang nilalabasan ay lalong naging madulas, at nakakapangilabot sa sarap. Napakapit ako sa kanya ng mahigpit habang naliligo kami sa sarili kong katas, at ibinaon naman niya nang husto ang sarili sa akin, pumipintig-pintig pa sa loob ko ang patuloy na nagwawalang ari niya. Isang pintig pa at naramdaman kong dumaloy sa loob ko ang mainit niyang katas…bumitak ang condom.
Hubo't hubad kami hanggang umaga, sobrang ligaya at pagod na hindi na makaulit. Hindi ko alam kung nakatulog kami o hindi dahil kung babaling ako't yayakap, yayakapin din niya ako at hahalik. Nang mabanggit ko naman ang bumitak na condom, natawa din siya. Habang nakasubsob ang ilong ko sa kilikili niya na hindi pa masyadong mabalahibo, bigla kong naalala "Shit Joseph, 17 ka pa lang".
"Okay lang yon, 18 na ako in three months. Pwede na kitang pakasalan pag nabuntis ka, pwede na rin kitang iboto," biro pa niya. "Pero alam mo, first time ko," sabi niya.
"Gago! If I know, pahada ka, alam mong itutok yang ano mo sa bibig ko. Tapos ang galing mong umayuda, first time mo? Tarantado." Do I know Adam from a hustler or what?
Natawa na lang siya sa reaction ko. "Sige aamin ako, pag wala pa akong sweldo at kailangan ko nang magpagupit, sa parlor ako ng bading nagpapagupit. Hindi rin ikaw ang first time ko sa all the way, pero babae ang partner ko noon. Pero ikaw ang una kong experience dito," sabay himas niya sa puwet kong noon ay medyo depleted na yata at nagre-recover pa sa trauma na naranasan.
"Shit! May experience ka sa puta! Baka may AIDS ka! Pumutok pa naman ang condom!" Di ba sabi ko sa inyo may pagka Dolzura Cortes aka Ate Vi ang mga scenes?
Parang nasaktan siya sa sinabi ko, pero sumagot, "Dan, kung gusto mong papangitin ang magandang nangyari na ‘to, nasa sa iyo. Pero hindi puta ang una kong experience sa babae, okay?"
Yun lang at nagsimula na siyang magsuot ng briefs. Hindi ko alam kung pano ako kakambyo mula sa pangit na turnaround ng mga pangyayari, basta iniabot ko na lang sa kanya ang alcohol galing sa bag ko, para pangpahid niya sa katawan niya habang nagsimula na rin akong magbihis.
Nang makabihis ako ay hinugot ko ang mouth wash mula sa bag at pumunta sa may poso ng kubo. Habang nakatingala akong nagmumumog ay nakita ko ang mga bubot na mangga. Mangga, yon ang isa sa mga rason kung bakit halos araw-araw kong nakikita sa Jo noon. Lahat ng memories ko nang pagnanasa at paghanga kay Jo, bumalik na nang tuluyan sa akin. Parang lahat ng tama at mali na ginawa noong nakaraan, ay tumtuntong sa puntong ito: noong bata pa kami, wala pa kaming choices, pero ngayon, dapat ba na mawala ulit si Jo sa akin? Sa ganoong hitsura at pag-iisip lumapit si Jo sa akin, kinuha ang botelya ng mouthwash, at nagsimula ring magmumog.
Habang puno ng mouthwash at tubig ang bibig namin, nagtitinginan ang aming mga mata. "Jo, sorry." Sabi ko, matapos kong idura ang mouthwash.
"Okay lang yon. Kita tayo ulit pag uwi ko" sabi niya sa akin, sabay smack kiss sa lips ko. "Tara na, ihahatid na kita at baka hinahanap na rin tong tricycle" yaya niya sa akin.
Matapos syang magpaalam at mag-decline ng breakfast, ay pumasok na ako sa bahay. Good enough sabi ko sa isip ko tungkol sa arrangement nang susunod na pagkikita namin. In fact, sosorpresahin ko na lang siya at dadalawin ko sa Laguna. Gagawin kong totoong relationship ang nagsimulang nangyari sa amin. Pero hindi ko alam na ang katungkulan ko sa munisipyo ko at ang sitwasyon niya sa Laguna ang magpapahirap sa pagbuo ng relationship na yon.
May nangyari sa amin ni Joseph, parang pinaghalong kidnap and rape with consent na getaway. Bumalik kami sa place nang childhood namin at doon naming tinapos ang pagiging mga estranghero at bata sa isa't isa.
"Shit Joseph, 17 ka palang" alala ko pagkatapos naming ibuhos ang pananabik at curiosity sa katawan ng isa't isa. Sabi naman niya'y magiging 18 na siya sa loob ng tatlong buwan, pwede na nya kong pakasalan kapag nadisgrasya niya ako at pwede rin niya akong iboto sa darating na eleksyon. "First time ko," dadag pa niya sa akin bagay na alam kong hindi totoo.
"Gago! If I know, pahada ka, alam mong itutok yang ano mo sa bibig ko. Tapos ang galing mong umayuda, first time mo? Tarantado!" Dahil dito ay umain siyang may experience na siya sa blow job sa bading at all the way naman sa babae, pero iginiit niyang ako daw ang una niyang kina-anal sex. Not that I thought it was then emotionally significant pero ang worry ko ay ang pumutok ang condom na gamit niya habang nagsi-sex kami sa laki ng dick niya. Ni hindi ko sinabing "what if" puta ang kina-all the way niyang babae. Basta sinabi kong may posibilidad kaming magkahawaan ng AIDS. Bagay na parang ikinasama niya ng loob dahil hindi daw puta ang nagalaw na nyang babae.
Isang memorable na bout of intimacy na muntik nang ma-sabotage ng matalas kong dila. Medyo naayos naman namin ang paghihiwalay sa pagsabi ko ng "sorry" at may promise naman syang magkikita kami everytime na uuwi siya mula sa trabaho niya sa Laguna.
Pero meron na akong ibang plano, palibhasa guilty na nasaktan ko kaagad ang puppy love ko tapos sa isang iglap ay mawawala na naman sa akin. Not now, not when may nangyari na sa amin at not now na merong tenderness akong nakita sa pakikitungo niya sa akin. Ngayon pa, nasa edad na ako at meron na kaming choice? Sabi ko, I will make things work for us.
With that thought, naglinis ako ng katawan at pumasok ako ng trabaho sa munisipyo. Kung akala nang iba, a-attend lang tuwing session ang pagiging municipal councilor, e baka artista yung mga konsehal ng mga taong yon. Sa maliliit na bayan na walang masyadong budget para sa staff, ang trabaho ng konsehal na seryoso sa tungkulin ay marami-rami din. Nandyan ang mag review ng mga panukalang barangay at municipal resolutions at ordinances na isasalang sa susunod na session. Nandyan na gawin ang sariling legal at legislative research. Nandyan ang pagkikipag-konsulta sa masa tungkol sa mga panukalang ito. Nandyan ang social responsibilities na pag-attend sa mga functions hindi lang mga baryo, kundi hanggang sa kapitolyo ng probinsya. Sabagay, kahit saan namang bagay kung seryoso ka sa ginagawa mo, marami kang trabaho.
Pag dating ko sa maliit na cubicle ko ay mayroong note na gusto daw akong makita ng mayor. Agad akong tumungo sa office ni Papa Mayor, pareho kong alumnus ng UP Econ, pero anak siya ng old rich na pamilya sa probinsya. Mestisuhin talaga sya at talagang pwedeng maging artista ang career kung hindi nagka-utak. Siya ang aking mentor sa local politics, meron siyang vision para sa bayan na gusto kong pakisalihang isakatuparan at yon ang common ground namin, kahit alam niyang bading ako. Well, pinakagusto ko siguro sa kanya yung tanggap niya at the start na kinuha niya ko sa partido kahit na badinggola ako. Ilang taon lang naman ang agwat naming kaya magkaibigan ang turing namin kapag wala kami sa mga pormal na functions.
"Congrats sa successful na pa-disco mo kagabi konsehal. Nag pay-off na naman ang pagpe-prepare mo nang matagal, at nabawasan din ang problema natin sa financing ng Inter-town Cup." Sabi niya sa akin.
"Thank you, mayor. Pero I feel na hindi tungkol sa disco kaya mo ako pinatawag?" aware kasi akong marami ding trabaho ang taong ito kaya diniretso ko na sya ng tanong.
"You're right. You were seen exiting the premises of your own activity last night, aboard a vehicle na minamaneho ng isang batang lalake?"
"For Christ's sake, Edwin," in-address ko na ang Mayor sa first name niya. "Hindi na bata ‘yon, he is turning eighteen in August and as you yourself said, sya ang nagda-drive at hindi ako ang nanghila sa kanya. Isa pa, it's a personal matter na way beyond my duty here na hindi dapat minamanmanan. Tsaka kung magsalita ka parang ang tanda tanda ko na e 22 pa lang din naman ako."
Itinaas agad niya ang kamay niya para pa-prenuhin ako. Nag-aalala yata ang Mayor na baka sinasapian na ako ni Miriam Defensor Santiago. "Unang-unang hindi ka minamanmanan. It's just that you are a very popular figure and everybody could not help but know kung nasaan ka. Pangalawa, I am just relaying this to you para ma-test kung papaano mag-se-settle sa judgment mo ang being intimate with a minor dahil alam kong discreet kang tao pero kagabi, parang naging reckless ka yata na ibig sabihin gusto mo talaga yung binata. Lastly, I am making you aware of what the party might think when they find this out, kung ano ang impact nito for your succeeding candidacy at pati na rin sa kalaban mo, baka gawin nilang issue ito."
"You know my stand on my candidacy Mayor. Pumayag akong sumama sa partido dahil naniniwala ako na kailangan ng young blood ang governance ng bayan natin. The deal was gagawin ko ang best ko sa term na ito at hindi na ako masi-seek ng re-election. Marami pang young blood dyan na deserving at willing magsilbi sa bayan natin, now that there is you na willing na bigyan sila ng chance. Heck, hindi ko pa nga inaayos ang pagiging CPA ko."
"I thought you might cast aside that dream for this one kasi parang masaya ka sa ginagawa mo dito e. Akala ko tutuloy ka pa."
"Thank you for the vote of confidence pero masaya ako dahil alam kong I am doing this out of sheer service to the people. Afterwards I can be a shark and sniff blood in the corporate world without flinching dahil tapos ko na ang serbisyo ko para sa konsensya at bayan."
"Hindi mo na ako mahal, ipagpapalit mo na ako sa private career at sa bago mong toy boy," ginawa na niyang personal ang appeal ng argumento.
"At least tama pa rin ang basa mo sa akin on both counts. Yeah, I will move on to a private career para less-strained ng public opinion ang relationships ko. Mahal ko rin siguro yung boy, because I am willing to make a stand and take risks for him. At saka ang tagal pa nang susunod na elections, ang dami pa nating pwedeng gawin and who knows magbago ang ihip na hangin."
"Oo nga naman. I'm glad that you have been consistently honest with me on this, Daniel kahit personal na bagay ito. That's what people love in you sa bayan na ito. And for your own sake, pwede bang isara mo pa yang isang butones ng polo shirt mo dahil ang laki ng chikinini mo sa leeg."
Yun lang at alam na naming nang boss ko ang stand namin sa isang issue: huwag ibalandra ang chikinini. Pero seriously, alam ko, I have been forewarned. Kung gusto ko nang future sa politika, okey din lang na magpakabading ako pero hanggang certain level lang dahil kailangan pa rin ng nod of approval ng partido na may pera sa pangangampanya. Mayorang bading? Hmmm palagay ko hindi masyadong popondohan. Grabe no? Politics and showbiz sometimes do look like the same animals. Pati lovelife kasali.
In the mean time, na inspire naman ako sa trabaho at sinipagan ko pa ang community outreach ko (kahit makipagchikahan lang sa tabi ng bakod para malaman ang opinion ng mga constituents, bah outreach na yan). Si Jerry, ang kaibigan kong parlor diva ang siyang sounding board ko sa bayan namin. Siya rin ang tagakalap ng mga intelligence information ko.
"O hayan ang address nang Joseph na yan sa Laguna. Kumpleto sketch yan. Kasi nahahalata ko na habang lumiliit yang marka mo sa leeg e nagiging balisa ka na."
‘Salamat, Jers, alam mo naman na matagal ko nang pangarap yung hombreng yun. Maganda na sana ang simula namin kaya lang sinapian ako ni Tetay kaya parang na bad trip yata. Babawi lang ako ng ilang points para okey na talaga kami."
"Uhmm at saka Dakota Harrison Ford Indiana sabihin mo. Hada ko na yata ang barkada non, at sabi ng barkada niya, siya ang kingpin sa grupo nila."
"Ate in-lababo na naman akoooo!!!" tuluyan kong pag-amin.
"Sya, humayo ka at magparami ng kissmark. Basta ilakad mo ako kay Konsehal Reyes ha? Sabihin mo kahit may asawa na sya okay lang akong mistress. Libre sya gupit at facial sa akin."
Tumuloy ako sa Sta. Rosa, isa sa mga pagawaan ng machine parts doon ang trabaho ni Joseph. Dala sa loob ng lumang traveling bag ko ang isang 6-pack na Hanes na panloob man lang niya para sa trabaho, isang bote ng vitamins na alam kong hindi priority na bilhin ng mga kabataang malayo sa bahay nila, ilang medyas at saka kalahating dosenang jockey kagaya ng suot niya noong nagkatagpo kami sa kubo. Pinamili ko ang mga ito nang dumaan ako sa Manila. Sigurado akong matutuwa siya sa mga ito, sabi ko sa sarili ko. Habang nasa bus ako ako, maraming tanong sa isip ko. Magiging mag-on na ba kami formally? Bat ba kasi inuna pa ang jug eh. Magkakatabi kaya ulit kami mamaya?
Pag dating ko sa address na nakasulat sa papel na bigay sa akin ni Jers, ay kumatok ako sa pintuan ng isang luma at malaking bahay. Typical yon na family residence na ginawang boarding house. May lalaking kulot na nagbukas ng pinto, nakangiti, "Hi, ano yon?" tanong niya.
"E, dito ba nakatira si Joseph Castillo? Tiga Nueva Ecija ako, kaibigan niya, dadalawin ko lang sana sya."
"Aaa, si Jo, padating na yon, tuloy ka muna. Ako si Pido, kasama niya dati sa kwarto ng mga bedspacers. Hintayin na lang natin," sabay bukas niya ng pinto patungo sa isang maluwang na salas, kita ang dalawang magkasunod na pinto ng mga kwarto bago makarating sa isang maluwang na kusina. Kung ganoon din kaluwang ang second floor ng bahay, mga apat sa kwarto pa sa itaas, na palagay ko ay puno din ng mga bed spacers.
"Kami-kaming mga lalake dito sa ibaba. Mga babae, isang nagli-live-in at isang may pamilya naman ang mga nakatira sa kwarto sa itaas. Kasama namin ang landlady namin, duon siya sa bungad na kwarto sa itaas" paglalahad ni Pido.
Nasa ganoon kaming kwentuhan nang bumukas ang pinto, dumating si Joseph kasabay ang ilang mga naka-uniform ng asul na polo, malamang kasama sa trabaho – maiingay at parang tuwang-tuwa sa pagtatapos ng isa na namang araw ng trabaho. Parang namutla si Joseph nang makita niya ako. Siguro nagulat, natutuwa, sabi ko sa sarili ko.
"Konsehal!" malakas niyang bati sabay abot ng palad niya. Yung palad na namang yon, doon nabuhay ulit ang mga pantasya ko sa kanya noong huli kaming nagkita. Nang iangat ko ang mga mata ko para tingnan siya, may parang pagkaalangan sa tingin niya. Na-sense ko, merong hindi tama.
"Si Daniel Danzalan, konsehal sa bayan namin, at kaibigan ko" pakilala niya sa grupo. Konsehal? Kaibigan? Akala ko ba papakasalan ako nitong galawgaw na ito pag nabuntis niya ako? Isa-isa niyang ipinakilala ang mga kasamahan niya sa boarding house na karamihan ay kasama rin niya sa trabaho. Nang mapadako ang pagpapakilala niya sa mga babae, una niyang ipinakilala ang nasa tabi niya na noon ko lang napansin. Petite, maputi, mahaba ang buhok at nabunutan ang maayos na kilay. Bago ko pa man maitanong kung mayroong muse na posisyon sa trabaho nila ay narinig ko ang pagpapakilala ni Jo dito.
"Ito naman si Karen…asawa ko," parang kumulog ng sobrang lakas noong marining ko iyon at nabingi ako pagkatapos. Parang naging pipi ang buong mundo. Asawa? Teka muna e di ba…Parang gusto kong magsisisigaw pero parang may pumigil sa kin. Poise? Siguro nakakagat ako sa labi ko kaya di ako makapagsalita, o siguro rinerendahan ako ng utak kong huwag magpaka gaga. Sabi ko na nga ba something was amiss.
"A-asawa?" yon lang ang nasabi ko.
Parang napakagat din siya sa labi niya bago nagsabing, "E..nagsimula na po kaming magsama noong nakaraang buwan" pinupo pa ako ng walanghiya. Parang gusto kong pasabugin ang boarding house na iyon, hindi ako makapaniwala sa mga nangyayari. Di ba dalawang linggo lang before nang magkatabi kami? Ito ang babaeng sinabi niyang na all-the-way niya na hindi pokpok? Parang wala akong makitang pagkakaiba.
Dahil siguro sa sa tagal na natahimik kami, nagsalita na ang babaeng si Karen na kumapit pa sa braso ni Joseph. Parang possessive pang selosa ang bruha. "Bakit nga po pala kayo napadalaw dito?" tanong niya na medyo nakataas ang kilay. Wag mo akong pupoin, isa ka pa! At walang nagtataas ng kilay sa akin, pokpok! Yun ang sigaw ng puso ko na pakiramdam ko ay isinubo na sa gilingan habang nakakabit pa sa dibdib ko. Pinapatay nila ako sa sakit habang nakatayo ako doon at pinagmamasdan ng maraming tao.
"Mmm..dinala ko itong napanalunan niyang sponsor's jackpot sa disco sa amin. Maaga kasi syang umuwi noon e. Balita ko bumalik din siya dito kinabukasan. May trabaho ako sa Quezon City kaninang umaga kaya ko naisipang tumuloy na dito at ihatid ko na lang ito" sabay abot ko sa bag ng mga pinamili ko para sa kanya. Liars go to hell pero at least hindi siguro ako sa pinakamainit na parte itatapon dahil may konting katotohanan yung sinabi ko. Ako yung jinakpat na sponsor at totoong maaga siyang umuwi nung gabing yon dahil nag-date kami. Shit na-one night stand ako under false pretenses. Si Joseph na mahal ko noon pa, ginudtaym lang ako?
"Salamat po, nakakahiya naman," sagot niyang halos nakayuko. Hindi ko alam kung saan siya nahihiya. Basta gusto ko siyang dambain, kalbuhin at paduguin ang ilong.
Inalok ako ng grupo niya na doon na ako maghapunan. At dahil parang hindi ko pa kayang maglakad o mag-isip sa mga nalaman ko, tumango na lang ako at umupo sa sofa ng salas na yon. "Thank you, medyo pagod nga ako sa biyahe."
Sa isip ko, Dyos ko, kunin mo na ako dito. Physically man akong mag disappear o mamatay on the spot ay parang blessing na sa akin noon sa puntong iyon. Hindi ko alam kung ano ang hitsura kong nakipagkwentuhan sa mga kaibigan niya, at kung papaano ako humarap sa malaking mesa sa kusina ng boarding house na yon. Ni hanggang ngayon hindi ko maalala kung ano ang kinain ko doon. Pagkatapos na pagkatapos ng hapunan, nagpaalam na ako at idinahilan ang mahaba pang biyahe pauwi.
"Ihahatid ko na po kayo sa labasan," alok ni Joseph. Putang inang ito, pinupupo pa talaga ako e pinatay na nga ako.
"Sorry Dan, hindi ko alam kung pa'no ipaliwanag…" simula niya, paglabas pa lang namin ng gate. Tumulo agad ang luha ko. Hindi ko rin namalayang mabilis na pala ang paglakad ko dahil sa tangkad niyang yon, pahabol na syang sumasabay sa akin.
"Wag na Jo, di ko rin maiintindihan ngayon. Kahit kailan, wag na." Dalawang linggo lang pagkatapos naming magtalik, yon ang unang pagkakataon naming sarilinang mag-usap at ganon pa ang tema ng usapan. Yung maliit na tuwalyang laging mayroon sa backpack ko, mabilis nang nababasa ng luha ko.
"Basta ginawa ko lang ang alam kong tama," parang gusto pa nyang mangatwiran.
‘Tama?! Kulang na lang na mabaliw ako sa ginawa mo sa akin doon sa loob ng punyetang love nest ninyo! Wala akong ka alam-alam! Tama ba yon?" hindi ko na napigilan ang bibig ko. Napatingin ang mga pedicab driver at nagtitinda ng barbecue sa kantong hinintuan namin.
"Dan…Dan…please hindi ganito ang gusto kong mangyari sa atin. Bata pa ako, pero problema itong sinuot ko at di ko tatakbuhan ito. Hindi nga siguro dapat ako magpaliwanag ngayon pero please, maniwala ka, hindi ko gustong saktan kita." Parang nabaligtad ang persona namin. Ako ang brusko, sya ang malumanay, yun lang hindi sya makapag-sorry nang maayos. Ni hindi niya ako mahawakan sa lugar na yon and I never felt so alone sa buong buhay ko.
"Ginawa mo na Jo. Tang ina, sinaktan mo na ko." Hinanap ko ang Ray Ban ko sa loob ng backpack. Hindi naman ako ang unang weirdo na naka-shades kahit papadilim na. Pinara ko ang papadating na jeep at saka sumakay. Ayaw ko sanang lingunin siya pero hindi ko napigil ang sarili ko. Malayo na ang natakbo ng jeep sa highway pero nandoon pa rin siyang nakatayo sa kantong pinag-iwanan ko sa kanya
Mag-a-ala una na nang madaling-araw nang makarating ako sa amin. Mugto ang mga mata ko kaiiyak sa bus, buti na lang hindi ko minaneho ang owner jeep ko, kung hindi hinihila na ang wreckage nun sa South Luzon Expressway. Akala ko magiging kami na ni Joseph sa pagdalaw ko sa kanya sa Laguna, yun pala malalaman kong may una nang ka live-in siyang babae, ilang linggo lang bago pa man kami nag-sex.
Hindi ako tumuloy sa bahay. Sa parlor ni Jers ako kumatok kung saan may dinatnan akong maliit na grupong nag-iinuman. Akala ko masosolo kong pagsusumbungan ang best friend kong bading. Pero dahil sa nandoon na rin lang ako, nagpakuha na lang akong Gilbey's, Sprite
saka sisig sa kalapit na carinderia.
Alam agad ni Jers na merong hindi magandang nangyari sa byahe ko. Tinanong niya kung okey lang na may crowd dahil pwede naman daw niyang dispatsahin ang mga boys niya. Sabi ko naman okey lang, saka na ko magkukwento. Dumating ang mga pabili ko, inom agad ako ng inom. Mix ako ng mix ng gin soda sa baso ko. Tahimik lang akong nakiki-jamming sa mga kaharap ko, ngumingiti kung may joke. Nalasing ako habang ang sakit sakit ng dibdib kong nagpipigil ng damdamin. Maghapon at magdamag yata akong nagpanggap noong araw na yon – dahil may katungkulan ako ni hindi ako makapagwala. Kahit gustong gusto ko nang bumulahaw ng iyak hindi ko magawa dahil nakakahiya. Pagkukwentuhan ka, at eventually ang conclusion ng makakakita, "Natural, bakla kasi," bagay na ayaw kong mangyari.
Nakuha ko pang umuwing mag-isa, paliguan ang sarili at magpalit ng malinis na damit. Sa kama ko nakatulugan ang pag-iyak. In my mind, paulit-ulit kong tinatanong, "Bakit Jo…ang sakit-sakit mo namang magbiro…" Ganoon lagi ang inisip ko tuwing matutulog sa mga sumunod na araw, na parang hindi ko makuhang antukin hanggat hindi ako nakakainom ng beer o ano mang alak. Matindi palang dalhin ang sama ng loob na hindi mabawas-bawasan. Papaiyakin ka tuwing maaalala mo ang nangyari, at awang-awa ka sa sarili.
Yung sama ng loob na yon ang ginawa kong pwersa para mag-move on sa mga sumunod na araw, hindi positive na energy, alam ko, pero parang obsession na gustong makabangon. Isinubsob ko lahat ng atensyon ko sa preparation at hosting ng sporting event na dinayo ng ibang basketball teams mula sa ibang bayan. Ang daming taong dapat kausapin, ang daming bagay na dapat isaayos, mga contract sa sound system, sa referees, sa mga sponsors, sangkatutak na meeting. Ang buwan ng May naging December, at opening na nang Intertown
Basketball Cup. Si Jers naman na napagkwentuhan ko sa nangyari ay nagpatuloy ng monitoring sa mga balita sa Laguna pero hindi ko siya pinayagang ikwento sa akin ang mga nalaman niya. Ayaw ko nang alamin baka mag break down ako ng tuluyan at hindi ko na makimkim ang sakit na araw-araw kong pilit kinakalimutan. Mabanggit lang ang pangalan ni Joseph, nag-iiba ang timpla ng mood ko.
Sa bayan namin, may parang tradisyon na mangolekta ng jersey ng mga cute na basketball players ang mga babae at bakla. Anyway, bakla din naman ang mga babae sa amin eh, kaya kumpetensya yan, pagandahan. Kung ikaw ay lalaking may itsura o magaling maglaro, malamang first game pa lang ninyo marami nang uungot sa jersey mo. Pwede mo ngang ibenta kung entrepreneur ka e. Itong si Ramram ay isa sa mga gwapong tisuyin na matagal ko na rin namang crush bago pa man nagkrus ang mga landas namin ni Joseph sa disco. Hindi ganoon kagaling maglaro pero parang meron siyang ibang pwedeng gawin na mahusay sa looks niya. Mas maputi pa yata sa akin, 6 footer, parang may halong yabang at swagger ang hips kapag maglakad, mapula ang lips, mabait daw, at higit sa lahat, marami akong insider info sa kanya dahil nagtatrabaho sa munisipyo ang mommy niya na isang ring babaeng bading. Third year college na siya sa UST pero laging umuuwi kapag may palarong ganito.
I had reasons to focus my attention to my work then, alam ko, pero rason ko na rin na mas magkakaroon ulit ako ng saya kung hahaluan ko na nang landi ang palaro na yon. Mimisyunin ko si Ramram, tang inang Joseph na yan.
"Ram, pwede ko bang arburin yang jersey mo pagkatapos ng liga?" diretso kong tanong sa kanya.
"Basta ikaw konsehal, idol ka ng mommy ko e, lagi ka niyang kinukwento sa akin, dapat daw kasing tyaga kita sa pag-aaral. Palagay ko matutuwa sa akin yon kapag sa yo napunta to," sagot sa akin. Okey, walang malisya ang pagbibigay ng jersey pero pwede na din. Pakiramdam ko non, sino man ang mag-champion sa palaro, win na ako dahil ako ang magsusuot ng jersey ni Papa Ram.
"Pero merong kapalit…" pabitin na dugtong ni Ram.
"Ha?" O God let this be sexual in nature dasal ko. Tayo talagang mga bading, kahit kalandian natin e idinadasal pa rin natin. Sabagay alangan namang sa Dyosang Itim tayo manalagin.
"Dapat ibigay mo rin sa akin yang committee jacket mo" dugtong niya.
"Ha? E di magmumukhang public engagement yun?" pabiro kong tanong. "Baka kalbuhin ako ng mga fans mo o ipa-salvage ako ng girlfriend mo?"
"Okey lang yun, at wala namang magagalit sa parte ko. Free ako ngayon, ikaw baka hindi" sabi niya sa akin, diretso ang titig, nanghahamon, pero namumula ang tenga. Ano ba ito? Diretso relationship ba ang topic nang usapan namin? Naku e kung ganito lang ba kadali palagi ang makipaglandian e di masaya.
"Free bird din ako," sabi ko sa kanya. E hindi nga kami natuloy nung negrong Jo na yun, di ba? "Ayan napasubo ka na, on na tayo" dugtong ko, to confirm ba…
"Shoot! Ikaw ang mapapasubo, Konsehal," Oo na ba yun? Pasubo? Sexual na ba ang tema na usapan? Sa madaling salita dumaan ang mga araw ng paliga…ako subsob sa logistical nightmare ng malakihang palaro…si Ram parang nag-improve nang husto ang laro at nakatulong na ipasok sa quarter finals ang bayan namin sa paliga kahit talagang malabo ang pag-asang mag-champion kumpara sa lineup ng ibang mga bayan. Hindi ko rin masyadong inasahan na totohanin namin ang biruan namin sa relationship.
Deciding game sa quarter finals, team ng bayan namin at isang karatig na munisipyo ang magkalaban. As usual, nasa committee table ako pero galing sa committee pool nang ibang bayan ang may hawak ng timer at official score sheet dahil baka sabihing pinapakialaman ko yun. Tight ang laro, exciting, kung nasa baba lang ako kasama ang crowd baka pati ako nagtititili. Tumitili sana akong nakikitang parang lalong gumagwapo si Ramram habang pinapawisang naglalaro. May sumisigaw ng "I love you Raammmm!!!" Alam naman ninyo ang pa-poging takbo ng mga players na yan, di ba? Usli ang dibdib, angat ang puwet pag nakashoot o kaya may mga fans na tumutili. Napapangiti na lang ako sa sarili ko.
Natapos ang patayang laro, pero natalo ang team namin, ang team nina Ram. Sa akmang nag-uuwian na ang mga nagkaka-asarang fans ng magkabilang team, lumapit sa harap ng committee table si Ram at hinubad ang jersey na basa sa pawis. Ibinato niya yun sa akin, na sinalo ko naman.
Ganoon siguro ang feeling ni Sushmita Sen na pinuputungan ng korona. And a deal is a deal, kaya bumaba ako ng table at hinubad ang jacket para ibigay sa kanya. Baka rin kasi maubos ang katawan niya sa dami ng tumititig doon. Palagay ko dumami noong araw na yon ang gustong magpakulam sa akin.
"May meaning itong mga damit na to," sabi niya sa akin. "One month ngayon mula noong sagutin natin ang isa't isa." Sobrang dami na yata ng bading sa amin, pati mga kalalakihan ay nasi-sensitize na sa ganitong kalandian.
"Oo nga no?" sagot ko sa kanyang nakangiti. For the first time in months, yun talagang ngiting ngiti. Nasa gitna kami ng basketball court na ganoon ang pinag-uusapan.
"Nooooooo! Ahas ka konsehal…ahas kaaaa!" Pabirong sigaw ng isa sa mga taong nakapalibot doon…si Jers, papalapit sa amin nakatawa. Natawa na rin kami ni Ram.
"Uuwi muna ako at magpapahinga," baling sa akin ni Ram, "Pwede ba akong mag-dinner sa inyo?" tanong niya sa akin. Kapag hamak na matangkad pala ang kausap mong lalaki na medyo nakayuko sa yo ay feeling girl ka palang nakatingala.
‘Sure, walang problema. Wala naman akong assignment sa susunod na game, e. May gusto ka bang ulamin?" Matagal na ring walang dumalaw sa bahay para mag-dinner at palagay ko nice change din para sa akin yung naisip niyang yun.
Ngumiti muna siya ng pilyong ngiti bago sumagot, "Wala. Kahit ano, kinakain ko." Siya ba yun, o ako lang ang parang bastos ipakahuluganan ang mga salita?
"Sige, mamaya" yun lang at patakbo na siyang humabol sa teammates niyang palabas na ng court. Iniwan niya ako doon na nakatingin sa kanya at hawak hawak sa may mukha ko ang among pawis at pabango niyang jersey
"Malandi ka," bulong sa akin ni Jers na nandoon nga pala, "pero happy ako para sa yo."
Yun lang at takbo kami ni Jers sa palengke para mamili ng pwedeng mailuluto na pang-hapunan. Matagal na rin kasi akong mag-isa sa buhay. Nasa States na ang mga kapatid ko at ang mga magulang ko naman ay pumanaw na. Lahat nang mga pinaghirapan ng pamilya namin noon, sa akin yata lahat mapupunta dahil permanent immigrants na ang dalawa kong kapatid sa Chicago.
Nagluto ako ng steamed plapla with garlic and butter saka ginataang alimango na may kalabasa at sitaw. Namalayan ko na lang na gaya ng dati, may gaan ang galaw ko, may quiet na contentment sa dibdib ko habang mabilisan inaayos ang mga magulong gamit sa loob ng bahay na matagal ko ding hindi binigyan ng pansin.
"Tao po?!" may kumakatok sa gate, boses ni Ram. Bagong ligo, naka gray ng t-shirt, naka-puting walking shorts, naka tsinelas. Mukhang Yumyum si Ramram.
"Hoy, may door bell kami" sigaw ko sa kanya sa may porch habang medyo patakbong binuksan ang gate.
"Di ko alam kung saan eh," kimi niyang sagot. "Nga pala, pabigay ni Mommy sa yo" sabay abot ang isang plastic bag na malamig ang laman, hugis llanera.
"Alam ng mommy mo na pupunta ka dito? Alam niyang…"
Natawa siya sa pag-aalala ko. ‘Oo. Alam niya, kaya siya nagbigay ng leche flan para may panghimagas tayo. Alam din niyang mag-on na tayo'
‘Okay lang sa parents mo ?" tanong ko pa rin.
‘Dan, hindi ka naman masamang tao. Hindi ka naman kahiya-hiyang umasta. Hindi ka naman panget. Hindi na ako menor de edad. At isa pa, alam ng lahat na broken hearted ka ngayon.'
"Ano ang alam mo?" tanong ko sa kanya, feeling defensive na ako. "Dahil kung naaawa ka sa kin, we can forget all of these things…"
"Alam kong may tumarantado sa iyo" pakli niya kaagad, "at nandito ako nang walang pagsisinungaling. Hindi siguro tayo habambuhay na magkasama pero trip kita ngayon, at baka nga meron tayong magawang mabuti sa isa't isa, gaya nang inaasahan ng nanay ko. Fair enough? Honest enough?" tanong niya habang nandoon pa rin kami sa gate, at hindi ko pa sya pinapatuloy sa loob ng bakuran. Nakalimutan kong nag-aaral pala sa Manila itong mokong na to at marunong ng ganitong frank na usapan.
"Papapasukin mo ba ko, o dito ko na lang kakainin to?" tanong niya sa akin.
At least honest sya sa intentions nya…kakainin nya ang leche flan pag di pinatuloy, o di ba? At trip niya ako…that was good enough for me to continue the relationship. Relationship na walang pagtatago…this might work, sabi ko.
"Busog na busog ako," sabi niya sabay dighay. Tapos na naming i-attack ang niluto ko pati ang idinating niyang pagkain. Grabe ang lakas kumain ni Ram, naengganyo din tuloy akong kumain ng marami.
"Ako rin, din ako makatayo sa kabusugan."
"Nood muna tayo ng tapes, meron ka ba?" tanong niya sa akin pagkatapos naming hugasan ang pinagkainan. At home na at home nyang inunat ang mahahaba nyang legs sa easy chair ko.
"May padalang mga VHS ang kapatid ko, nandyan sa drawer". Pumili siya sa mga tapes na nandon, hindi pa uso masyado ang discs noon. Isinalang niya yung Legends of the Fall, na isang fairly sexy na pelikula at pwede na ring mood movie, ika nga.
Kumuha ako ng dalawang malamig na Super Dry sa fridge, iniabot sa kanya ang isa at umupo sa sofang katabi ng easy chair nya.
"Sorry, gusto mo mag-stretch dito sa easy? Ang sarap kasing iunat ang paa dito sa upuan mo e," sabi niya sa akin.
"De. Okay lang, kung masakit pa calves mo, dito ka imamasahe ko," yaya ko sa kanya sa sofa. Yun ang feeling ko kay Ram, dahil naging honest sya at the start, madali naming napag-usapan ang mga bagay-bagay, komportable, secure, magkasundo, sensible. Kahit yata kakasimula pa lang namin, walang nakakaasiwang bagay na di pwedeng pag-usapan.
Lumipat nga sya sa sofa at inunat ang papa sa kandungan ko. Nasa ganoon kaming ayos, tahimik na lumalagok ng beer, hinihimas ko ang legs niya, hanggang sa kalagitnaan ng pinapanood na tape kung saan naghuhubad na sina Brad Pitt.
"Corny naman nitong pelikulang to,' reklamo niya. "Gwapo lang yang Brad Pitt na yan e,' sabi niya.
"Sus, e ikaw nga tong pumili nyang tape na yan. Ano, stop na natin?"
"Wag, pero gawin na lang natin yan," nguso niya sa TV screen. Yun lang ang cue na hinintay ko at hinila ko na siya papatong sa akin. Medyo alangan pa syang humalik sa akin, di siguro sanay humalik sa bading. Pero maya-maya okey na rin. Gentle syang humalik, hindi nakakasawa at romantic sa akin yung after taste ng dinner naming dalawa. Doon mismo sa sofa, tinanggalan ko na siya ng gray na t-shirt niya. Ang bango-bango talaga ng katawan ng lalaking pinagpawisan ng husto at pagkatapos ay naligo ng maayos. Yung chest ni Ram, pamatay. Pinkish ang nipples, mapula pa sa mga utong ko. Idinagan ko ulit siya sa akin, gusto kong maramdamang totoo yung moment, walang pagkukunwaring nangyayari at boyfriend ko ang ka-petting ko. Hanggang sa hindi na ako makahinga sa reality ng bigat niya – 6 footer ba naman e.
Tumayo siya at ibinaba ang shorts at brief, pagkatapos ay umupo sa easy chair. Himas-himas ang lalong tumitigas at lalong pumupulang ari niya, tumitig siya sa akin. Napaka-erotic tingnan na nilalaro niya ang sarili niya at nakatingin sa akin. Doon sa sariling kong living room, maliwanag, walang pretentions na itinatago sa dilim. Sinalakay ko si Ram sa paraang pati ako ay medyo nagulat. Sinibasib ko yung balls niyang malalaki at mapupula. Hinaplos, hinigop ko ang isa, dinilaan, inulit-ulit. Tapos ay lumipat ako sa kabila…dila, higop, himas.
"Aaaaaahh!" Maingay pala itong si Ramses Soriano, buti na lang, maingay ang TV at maluwang ang bakuran namin otherwise dinig kami ng kapitbahay. Lalo kong pinagbuti na hinimod ang parteng pinagtutubuan ng mga pubic hair niya at singit.
"Sheeeettt, Daaann" Kiliting kilitng si loko, pabaling-baling ang harap, hindi niya alam kung ipapatuloy pa niya ang magpalaro o hindi na. Sinimulan kong pagapangin ang dila at lips ko sa kabuuan ng matabang 6 inches ni 6 footer. Perfect proportion talaga! Pinangigilan kong hinila-hila ng lips ko yung lambi ng dick niya, na noon ay maalat-alat na sa lasa ng pre-cum niya. Masuyo ko hinalik-halikan ang ulo non, linasahan ulit ang katas na lumalabas sa hiwa at
tuluyan nag ipinatong sa dila ko ang ulo ng titi niya at unti-unting isinubo.
"Daann, ang init ng bibig mo, ang saraapp!" Hawak ang katawan ng pagkalalake niya dineep-throat ko ang brand new daddy ko. Palalim ng palalim sa lalamunan ko, hanggang sa isinasalubong na niya ang harapan niya, iniaangat ang puwitan sa upuan, at no hands na ako sa napa-straight at napakabangong titi ni Ram. Taas-baba ang ulo ko ng matagal, pabilis ng pabilis – habang ako'y nakaluhod sa harapan niya. Malapit na akong mangawit, naluluha na ang mga mata ko, grabe ang resistensya ni Ram, parang aabutin kami ng isang oras sa ganoong posisyon.
"Gusto kong labasan sa loob mo…"hiling niya sa akin, parang nagdidiliryo, sabay hila sa akin palapit sa kanya, yakap yakap akong hinahalikan sa mukha, sa leeg.
"Nasa kwarto ang condoms ko," sagot ko sa kanya.
"Nagcondom kami ng ex ko, safe ako. Sa yo na lang ako hindi magko-condom, wala namang problemang mabubuntis ka e." Yun lang at pumayag na ako. Doon mismo, kahit hindi ako flawless, walang takot akong nagtanggal ng shorts at damit. Hinalikan na niya ako sa lips, kahit alam niyang galing na sa ibaba niya ang bibig ko, hinayan ko syang siilin niya ako, pinatalikod niya akong paluhod sa easy chair, kinagat-kagat at dinila-dilaan niya ang balikat ko at batok habang salu-salo niya ang harap ng katawan ko, hinahaplos ang dibdib, tiyan, at nasasaling ng mga palad niya ang sarili kong ari na noon ay masakit na sa katigasan.
Naramdaman kong inuumang na niya ang matigas na matigas niyang ari sa butas ko na tanging laway ko at pang-unang labas pa lang niya ang pampadulas noon. Habang ipinapasok niya ang ulo ng kanyang pagkalalaki, parang kumikirot na kinikiliti ang butas ko. Dahan-dahan, alam na alam niyang ipasok sa akin ang pagkalalaki niya. Ramdam na ramdam ko sa loob ko ang pumapasok niyang manhood. Buhay na buhay, hindi nasasaplutan ng anumang artificial na takip. Hanggang sa naglapat ang abs niya at likuran ko. Ang init-init niyang nasa loob ko! Ang init din ng katawan niyang nakalapat sa kin! Parang nahihilo ako sa init na yon, nilalagnat.
Matapos niyang namnamin yung full penetration na yon, umindayog na si Ram, ramming himself in rhythm into me. Tumutunog ang bawat salpok ng abs niya sa pwet ko, na pinapalagkit ng pawis naming dalawa. Paulit-ulit, papainit ng papainit. Pati ako ay umuungol na rin…hindi ko alam kung saan ako kakapit sa upuan o braso niya. Hindi na siya nakuntentong baywang ko ang hawak niya – binuhat niya ang dalawang hita ko pataas, paluwang sa kanyang tuloy-tuloy na pag-ulos sa akin mula sa likod. Bumilis ng bumilis ang pasok niya, lumakas ng lumakas ang sunod-sunod niyang ungol.
"Unhh…umhh…ughh! Ayan na ko Daannn!!" sabi niya noong pakiramdam ko ay mababalian na ako ng balakang. Pinatayo niya akong patuloy na nakatalikod sa kanya at niyakap niya ng mahigpit na mahigpit. Gigil na gigil. Napaso yata ako sa init nang bumulusok na likido niya sa loob ko. Napakanyod ako paharap sa unang malakas na bugso noon. Naliyo ako sa kiliti, kumalat sa kalamnan at puson ko. Napakalmot ako sa mga braso niyang nakabalot sa akin. Tuloy tuloy siyang umaayuda, habang parang walang katapusang lumalaki ang ari niya sa loob ko, at tumutulo na sa hita ko ang una niyang idinilig na katas. Mawawalan na yata ako nang malay noong unti-unti nang lumambot ang titi niya na hindi pa rin niya gustong hugutin. Iba ang kiliti ng matigas na uten sa loob mo, iba din pala yung pumipintig, malambot at madulas na…nakakapangilabot sa sarap.
Sa satisfied na pagkapagod na yon, ay ibinagsak na lang namin ang sarili namin sa sofa, magkayakap na nakaidlip at nagising na lang sa end theme ng Legends. Pinatay ko ang VHS player at hinila sya sa kwarto na hindi na namin narating kanina. Tumuloy kami sa banyo para mag shower. Tawang-tawa sya sa akin habang ginagawa ko ang ritwal ng pagpapababa ng ipinasok niya sa loob kong loads ang sperm at paglilinis ng sarili sa toilet bowl habang siya naman ay nagsasabon ng burat. Isa siguro sa pinaka-sexyng tingnan ang lalaking naliligo at nagsasabon ng sarili. Nang pati ako ay matapos na ring maligo, bumalik kaming tumatawa sa living room, isa-isang isinuot ang mga nagkalat naming mga damit.
Bumalik kami sa sofa para manood ng ibang tape, "Babe," na siya naming naging tawagan later. Kuntentong-kuntento ako sa ganoong ayos namin, nakaakbay siya sa akin at ako naman ay nakahilig sa dibdib niya nang tumunog ang telepono sa malapit na side table. Hinayaan ko yung magring ng magring, ayoko sanang i-disrupt yung masarap na feeling ng cuddling namin.
"Sagutin mo, Babe, baka importante" utos nya sa akin.
"Kaw ang Babe," sagot ko sa kanya na pinulot ang receiver. (Parang ayaw ko sana yung tawagang yon dahil tinawag ko din ng ganon dati si Jo.) "Hello?"
"Hi, good evening, pwede kay Daniel?" tanong ng boses sa kabila ng linya. Kumabog ang dibdib ko. Can't be…think of the devil?
"Sino ‘to?" tanong ko, pero alam ko na kung sino. Parang masaya na parang malungkot at nininerbyos ang kausap ko.
"Si Joseph to, Dan. Long distance to, may ibabalita lang ako sa yo…"
Umiral ang automatic defense mechanism ko. "I'm sure importante yang tawag mo, na kailangan ng opisyal na tulong ko pero alam mong wala ako sa opisina ngayon at may personal akong inaasikaso. Kasama ko ang boyfriend ko. Kung gusto mo, tawag ka na lang collect sa opisina bukas, oras ng trabaho, at wala kang gastos sa tawag, okey?" sabay baba ko sa telepono. Hindi ko alam kung pambabastos yung ginawa ko. Ginawa ko pang pangsangga ang posisyon ko sa personal na confrontation namin nang lalakeng akala ko ay may pagpapahalaga sa akin.
Nakakunot ang noo ni Ramses sa inasal ko sa telepono. "Mataray ka palang tawagan sa bahay mo?" tanong niya.
"De. Makulit lang yung contractor na yon, may pinagpipilitang kontrata na wala naman akong
kinalaman" pagsisinungaling ko.
Hindi yata convinced si Ram. "At standard na line mo ang sabihin sa mga contractor na may boyfriend ka? Parang wala sa character mo."
Iniba ko ang topic. "Babe, pagkatapos ng term ko dito sa bayan natin, magre-review ako ng CPA Board malapit sa UST ha?" Simula yon nang pagtalikod ko kay Joseph, at pagbuo ng relationship ko with Ram.
May balita ako!" sabay naming nasabi ni Jers nang magkita kami kinabukasan. Gusto kong ibalita ang sexy session namin ni Ram nang nakaraang gabi.
"Naaalala mo si Karen? Buntis sya!" naunahan niya ako.
"Pwede ba Jerry wag mong sirain ang araw ko! Napag-usapan na nating di babanggitin ang mga taong yan! Magpakasal man sila, wala na akong pakialam. Magna-1996 na. Babalik na ako sa Manila, magti-take ng CPA board exams, hahanap ng talagang trabaho" hindi ko na sya pinahirit. "Magsasama kami ng tirahan ni Ram."
Si Jers, nagkibit-balikat na lang sa desisyon ko at pang-aaway ko sa kanya. Watch na lang siya sa akin ng tahimik sa mga okasyong magkakasama kami katulad ng New Year na yon. Sa ganoong personal na klima ay ginugol ko ang natitirang limang buwan ng term ko bago mag-municipal election. Hinanda ko na rin ang sarili sa pagre-review sa Manila. Lahat ng arrangements namin ni Ram sa bahay, magiging share sa consumption, planado at pinagkasunduan.
Dahil sa parang asiwa ang pakiramdam kong may tampo sa akin si Jers na pabalik na ako sa Manila at hindi na kami araw-araw magkikita, dinalaw ko sya sa parlor.
Ginugupitan ni Jers ang isang pamilyar na lalaki. Si Pido, kasama ni Joseph sa dinalaw kong boarding house nila noon. Tumango ako sa kanya at binati naman ako ng ngiti. Strange, merong parang kurot sa dibdib ko kahit kaibigan lang ni Joseph ang nakita ko.
"Kailan ang luwas mo?" tanong sa akin ni Jerry.
"Sa linggo, ‘katapos ng Misa" sagot ko.
"Sya, kung uuwi ka dito sa eleksyon ibili mo ko ng electric na heating cap. Pumapalya na itong gamit ko dito" ganon, lang at inuutusan na naman ako ng aking parlor diva friend.
"Sus, next week lang andito na naman ako" pakli ko sa kanya dahil tatlong linggo pa ang layo ng eleksyon.
"Ay naku, kilala kita Daniela" lalong lumagitik ang gunting sa paggugupit ni Jerry sa buhok ni Pido. "Ikaw ang tao na magko-concentrate ng husto para makuha niya ang akala nyang gusto nya sa buhay. I am sure gagawin mong busy ang sarili mo sa pagre-review habang ginagampanan ang isang pagiging ulirang maybahay ni Ramses"
"Jers, akala ko ba happy ka para sa akin?" tanong ko sa kanya.
"Happy ako, kung happy ka!" dinuro nya ako ng suklay. "Noong una, may mga nakikita akong excitement sa relasyon ninyo, pero nang maglaon, para kayong marrying for convenience, alam mo yun?"
"Hindi naman namin itinatanggi yun a. May rason ang pagsasama namin, tutulungan ko sya sa final year nya, at sasamahan nya ako. Fucking best friends, masama ba yon?"
"E ano naman ang pinagkaiba nun kung iniyot kaya kita?" tanong sa akin ni bakla, nandidilat ang mga matang puno ng eyeshadow na blue at green ang talukap. Nakapamaywang ang isang kamay na may kukong mahahaba at kulay pula. Naubo si Pido na ginugupitan nya.
"Jers, may punto ka bang ibig sabihin?" tanong ko habang idinadasal na wag muna sana siyang ulanin ng kidlat sa sinabi niya at makapagpaliwanag muna bago tigukin ng mga diyoses.
"Bakla…mag-CPA ka at maligaya ako para sa yo. Pero wag mong ikakabit yong accomplishment na yon sa pagiging mag-on nyo ni Ram. Magagawa mo yon nang hindi dahil sa kanya. Tinatakasan mo lang ang posibilidad na kapag di mo tinabunan ang sarili mo ng Ram na yan ay may mga issues kang dapat harapin" Natatakot akong baka mahiwa niya ng blade ang litid sa leeg ni Pido sa sabay nyang pagdakdak at pag-ahit.
Kunot ang noo kong inisip ang malaman niyang pananalita habang nginungudngod niya sa shampoo bowl si Pido. Nagulat na lang ako nang halikan siya nito matapos patuyuin at ayusin ang buhok nito. Napagtanto kong si Pido ang source ni Jerry ng balita sa Laguna, ang hada niyang barkada ni Joseph.
Tama si Jerry, eleksyon na nang bumalik ako sa amin sa dami ng bago kong pinagkaabalahan at sa parang pagiging bagong kasal namin ni Ram. Kung hindi dahil sa pabili nya at sa pangako ko sa mayor na tutulong ako sa grupo nya, baka hindi pa ako umuwi. Matapos kong ibigay ang pabili ng diva na ang sabi sa akin ay "O di ba?" tumuloy ako sakay ng owner type na jeep ko sa headquarters nina Mayor Edwin. Malapit na ang lunch time noon at pagkatapos akong i-briefing ng coordinator kung ano ang gagawin ko ay binigyan na ako ng assignment slip. Sa Precinct 11-4 magdadala ako ng ng packed lunch ng mga official watchers namin. Tinunton ko sa chart kung anong barangay ang 11-4. Lugar nina Joseph.
Sa pagmamaneho ko papunta sa school ng baryong yon na ginawang voting precinct, parang may kaba akong naramdaman, hindi ko alam kung bakit. Nang makarating ako at i-park ang jeep ay ibinaba ko na ang isa sa mga kahon ng Styrofoam packs na puno ng pagkain.
"Tulungan na kita dyan" sabi ng pamilyar na boses sa likuran ko. Si Joseph. Basta yata may pagkakataon ay aasarin ako nito at sasaktan. Luming-linga ako at baka mayroong mga papalapit na watchers na naghihintay ng lunch nila. Wala ni isa. Pag pinayagan ko syang tulungan ako, mas mapapabilis ang ang pag-alis ko sa lugar na yon. Nanlilisik ang mga mata kong halos pabalibag na iniabot sa kanya ang isang kahon. Care ko kung may sabaw ang ulam na tatapon. Kinuha ko ang isa pang kahon at walang lingon na tumungo sa presinto habang sunod lang siya sa akin. Hindi ko na sinigurado kung watchers ko yung pinagbibigyan ko ng pagkain o kung nabigyan silang lahat, basta pag-abot ko ng mga packed lunch ay lumabas na ako mula sa hall.
Sunod pa rin si Joseph sa akin, na hindi ko mawari kung bakit masaya at parang excited na may sasabihin. "Dan, 18 na ako! Isa pa, nanganak na si Karen at…"
"Putang ina mo! Hindi ka pa ba nakuntento na ginulo mo na ako minsan?" sigaw ko sa kanya. Hindi ako nasiyahan at sinugod ko sya. Sinapak ko sya sa mukha. Sapul ang bibig niya, nasaktan ang kamay ko. Lalo akong nanggigil, sunud-sunod ko syang sinuntok, sinabunutan, kinalmot. Hindi siya lumaban, ni hindi nangilag. Nakita ko na lang na medyo duguan na ang mukha nya noong nailayo na ako ng mga nang-awat sa akin.
Datihang konsehal, naghasik ng election-related violence na hindi talaga related sa election: yun ang naglarong headline sa utak ko habang kinakalma ang sarili sa loob ng sasakyan. Iyon na nga ba yung matagal ko nang iniiwasan, ang ilabas ang tunay kong pagkatao sa publiko. Dahil sa matagal kong kinimkim na sama ng loob, sumabog ako.
Lumapit sa akin ang isang medyo may edad na babae, umiiyak. "Konsehal, pasensya na po kayo sa insasal ng anak ko" nanay pala ni Joseph.
Parang matutunaw ako sa sobrang hiya at ko pa ang pinaghingan ng dispensa. Naiyak na rin ako. "Pasensya na rin po, nabigla lang ako. Kung magdidemanda kayo, tatanggapin ko po ang asunto. Pero eto po, ipagamot po ninyo ang sugat niya" at nag-abot ako ng pera.
Pinagtinginan lang ako ng mga nakasaksi sa ginawa ko, walang gustong lumapit. Hinintay kong lusubin ako ng mga taong baryo o barkada nya pero walang gumalaw sa akin. Binuhay ko ang makina at nag-drive palayo. Sa sobrang hiya ko, hindi na ko babalik sa bayan namin, sabi ko sa sarili ko. Linampasan ko ang headquarters, ang bayan, dumiretso akong nag-drive sa Manila. Magulong magulo ang isip, at sobrang guilty sa ginawa ko.
Pag dating ko sa apartment, walang tao dahil umuwi din si Ram para bumoto. Uminom ako nang uminom hanggang sa datnan na nya ako kinabukasang lasing na lasing, nagwawala sa kahihiyang ako mismo ang gumawa. Kagaya ng dati, yung voice of reason nya ay nakapagpakalma sa akin. In-explain nya na siguro pinakawalan ko lang ang ngitngit ko, na natural naming nararamdaman ng taong galit. Pagkatapos non, comfortable silence ulit. Nadaan na naman sa paliwanag nya ang lahat.
Lumipas ang mga araw, naghintay ako ng subpoena, hitman, o molotov. Walang dumating, makalipas ang isang buwan, kalahating taon, CPA Board exams na. Sa pagitan ng paggawa ko ng mga term papers ni Ram, nang paghahanda ng gamit namin at pagkain, at minsang pag-alala sa krimeng ginawa ko, nairaos ang mahabang review pati ang actual exams na confident akong naipasa ko. Sa personal na relasyon namin ni Ram, ganon pa rin, nagsi-sex kapag dinalaw ng libog, magkasundo sa maraming bagay, pwedeng magkayakap lang ng matagal at di kailangang mag-usap.
Malapit na ang graduation ni Ram noong dumating ang resulta ng CPA board exams. Nasa top ten ako! Nag-celebrate kami, kasama ang pamilya ni Ram galing probinsya, kasami ang re-elected mayor na si Edwin, at syempre pati si Jerry. Kumain kami lahat sa labas sagot ni mayor, flowing ang lafang at inumin. Noong tumuloy kami sa isang lounge bar ay tipsy na ang
lahat, taas ng taas ng shot glasses.
Sabi ni Jerry, "Cheers, sa best friend kong hindi lang pang-CPA, pang-boxing federation pa!" Nagkaroon ng halong tawanan at kaunting unease. Hindi talaga ako pinatakas ng diva. Trust Jers to always find the words to keep me grounded.
Out of civility, tinanong ko kung kumusta na nga pala si Joseph, yung kaso ko sa kanya. Wala raw charges ang pamilya nya at sya naman ay nasa Bataan Export Processing Zone na nagtatrabaho, isang shoe factory.
"Lumipat na sila doon ng asawa nya at anak?" tanong ko.
"Hay naku Dan, mahabang kwento. If you do care, umuwi ka sa atin para malaman ang latest. Don't worry, tapos nang pagpyestahan at nakalimutan na pati ang episodic psychological lapse mo." Double meaning: if I cared daw, mai-intriga ba ako o pahuhuli ng buhay?
Pero dahil sa pasado na ako sa board ay natanggap ako sa isang multinational wealth management firm. Itinuloy ko na ang ambisyon na magtrabaho sa corporate world at si Ram naman ay nagdesisyong magpatuloy sa law school. City life imposed a routine for us: work fast, fuck fast, live fast.
Dumating ang December 1998, player na naman sa basketball si Ram si amin at di gaya ng nakaraang taon na hindi nya ako niyayang umuwi, noon ay pinilit nya ako. Huling taon na raw na pwede pa syang maglaro ayon sa age limit at importante daw sa kanya na nandoon ako. Bakit nga naman hindi, e sa basketball court nagsimula ang affair namin? As ever, may mahalagang rason, nagkaintindihan kami. Pumayag ako at nag-file ng leave, na halos isang buwan. Muntik nang hindi i-approve ng management kaya nakipag-negotiate akong maging on-call, sakaling may crucial na market changes na makaka-apekto sa mga accounts na hawak ko.
First day ko sa Nueva Ecija pagkatapos ng matagal na panahon ng disappearance. Tumuloy kami ni Ram sa bahay naming iniwan ko nung bumalik ako sa Manila at ipinabantay kay Jerry. Maayos ang lahat, walang tao dahil nasa parlor si Jerry. Ewan ko ba, parang bumalik lahat ng memories ko sa bahay na yun, na turn-on yata ako sa easy chair na witness sa una naming pagdu-do ni Ram. Inulit namin yun first time namin sa upuan na yun, quickie style. Natulog sya pagkatapos ng dinner, ako naman ay parang na-energize. E di ba nga naman, bato ni Darna sa ating mga bading ang hada? Lumabas ako ng bahay at tumungo sa parlor para sunduin si Jerry, alam kong pasara na sya ng time na yon.
Diretso akong pumasok sa parlor na nakabababa na ang mga blinds. Na-shock ako sa nakita ko. Si Joseph…nakatayo, nakataas ang t-shirt at nakayuko. Si Jerry, nakayuko sa tapat ng dibdib nya at nakakapit sa tagiliran ni Joseph. Si best friend at si puppy love? Putang ina! Ito ba ang latest? Hindi ko kayang tingnan, mga hayop sila!
Padabog akong lumabas, parang nagdidilim ang paningin ko. In 15 seconds, magwawala na naman ako.
"Daniel! Puta ka! Ginulat mo kami!" si Jerry humahabol.
"Obviously! Nagulat nga kayo sa ginagawa ninyo, mga baboy!" pumipiglas ako sa hawak nya.
"Mm! Gaga!" binatukan nya ako ng malakas. Hindi sampal. Batok. Nahilo ako kaya nakaya nyang hilahin ako pabalik sa loob ng parlor.
"Ayan, mag-usap kayo, mga inutil!" galit na si Jerry. Kahit alam kong ako ang dapat magalit parang hindi kayang salubungin ng powers ko ang mala-aswang niyang matang nandidilat. Lumabas sya ng pinto at isinara yon.
Nandoon na nakatayo si Joseph. Ang nakayuko nyang mukha kanina, ngayon ay nakaharap sa akin. Nakita ko, humpak ang mga pisngi, maputla ang balat at nagingitim ang gilid ng mga mata. Ang payat nya. Ano ito? Umandar na naman ang utak ko. Pero mas mabilis ang bunganga kong hindi rin maaasahan.
"Anong ginagawa nyo ni Jerry?" mataas ang timbre ng boses ko.
Kumunot ang noo nya pagkatapos ay napailing. Imbis na magsalita, naghubad sya ng damit at lumantad sa akin ang payat nyang katawan – impis at bakat ang mga buto. "Ito" sabi nya, sabay taas ng kanang kamay, may pinapakita siya sa tagiliran nya.
Lumapit ako, kinilabutan ako sa nakita ko. Gumagaling pa lang na incision ng operasyon sa pagitan ng dalawang ribs, mga isa't kalahating pulgada – yung mga ginagawang butas para saksakan ng tubo at i-drain ang lungs ng mga may pleural effusion o kaya infection.
"Mamamatay na ako't lahat Dan, masama pa rin ang tingin mo sa akin. Hindi mo pa rin ba ako papakinggan? Wala akong kasalanan sa yo" parang puno ng hinanakit, pagod at galit ang boses nya.
"Mamamatay? Walang kasalanan?" naubusan ako ng maisusumbat. "Di ba may anak ka sa babae mo?"
"Minsan ko lang nagalaw si Karen, noong gabing lasing kami. Hindi ko alam na nag-away sila ng boyfriend nya dahil delayed sya noon at nagpilit syang pakasalan. Desperada yung tao, ako naman first time ko. Nagising akong katabi sya, alam kong may nangyari. Itatanggi ko ba ‘yon?"
"Pero sabi ko, bago ko panindigan ang ginawa ko, uuwi muna ako dito. Hinanap kita, hindi tsamba na nandoon ako ng gabing yon, Dan. Sabi ko, kung maitatali ako habambuhay sa babaeng nagalaw ko, titikman ko muna yung ligaya na ipinangako sa akin noong bata pa ako.
Mahirap at magulo ang pagkabata ko pero nandoon ka noon. Naramdaman kong kahit ganon pala akong busabos, may magkakagusto sa akin. Mula noon, nasa isip ko, paglaki ko, magiging tayo. Hindi ko tiningnan na lalaki o babae ka, basta ang alam ko Daniel, ikaw ang
unang nagpahalaga sa akin". Tumutulo na ang luha ni Joseph.
"Masaya akong nagsama tayo kahit sandali lang at dahil don, maluwag kong tinanggap ang kapalaran kong dadating. Sabi ko, proud pa rin ako dahil napagusto kita, napaligaya kita kahit minsan lang. Bumalik ako sa Laguna para harapin ang problema, sumunod ka, at nagalit ka sa nalaman mo. Pero noon, hindi ko rin alam ang lahat ng totoo kaya hindi kita napigilan."
"Buntis nga si Karen pero hindi sa akin ang bata. Nagkaliwanagan sila ng dati nya at sila na ang nagsama. Ikaw ang una kong tinawagan noon, pero sinabihan mo akong tulong mo ang kailangan ko. Sinabi mo pang kasama mo ang boyfriend mo na si Ram pala. Papano naman ako lalaban? Ni si Jerry ayaw mong pakinggan. Sinubukan kong ako mismo ang magpaliwanag sa yo pero galit ka pa rin at binugbog mo pa ko. Yon ang pinakamasakit sa akin Dan, bumaba ng sobra ang tingin mo sa akin, nagawa mong pahiyain ang sarili mo at ako dahil sa galit." Humahagulgol na pagpapatuloy ni Jo. Napakasimpleng paliwanag, na ang tagal kong di pinakinggan. Diyos ko, ano ang nagawa ko?
"Pumunta ako sa Bataan para lumayo kina Karen at baka sakaling mabalitaan mo at magbago ang isip mo. Pero wala. Wala na akong halaga sa yo kaya nagbisyo ako, drugs alak, lahat, kahit alam kong masamang isabay yon sa delikadong trabaho ko. Nagtubig ang baga ko, naoperahan na ako, nawalan na ako ng trabaho pero wala ka pa rin. Sabi mo magmamahalan tayo pag laki ko Daniel!!!" Sumisigaw na sya, humihingal, umiiyak na parang bata. Pinagbabato niya ang mga bagay na malapit sa kanya. Sinuntok ang salamin, pero sa hina nya, ni hindi man lang niya naano yon.
"Ganun ba talaga ‘yon? Walang totoo sa sinasabi ninyo?" tanong nya sa akin. Takot na takot ako noon. Natakot ako na dahil sa ayaw kong makinig ng paliwanag, ay naging masamang tao na pala ako. Natakot akong baka sa harap ko mismo mamatay si Joseph na hinahabol na ang hininga. Lumapit ako sa kanya at kahit takot ay yumakap ako, wala na akong ibang alam na gawin.
"Tama na Jo," alo ko sa kanya habang dinadamitan. "Tama na. Pagagalingin kita, aalagaan kita gaya ng pangako ko noon." Sa papanong paraan ko gagawin ay di ko alam pero alam kong taos sa puso ko ang sinabi ko. Nandoon lang kami, umiiyak, parang hinahayang maging mapayapa ang paligid para sa aming dalawa. Maya-maya naging regular at malalim uli ang paghinga ni Joseph, saka lang ulit sya nagsalita.
"Iuwi mo ako, napagod ako. Gusto kong magpahinga" utos nya sa akin.
Iniuwi ko sya sa bahay at pinatuloy ko sya sa kabilang kwarto, tinulungang magbihis at pinahiga. Saka pa lang kami nag-usap ni Ram nang mahimbing na si Jo.
"I have always known na you would someday know kung sino ang greater love mo" tahimik na sabi ni Ram. "Kaya nga simula pa lang, sinabi ko na trip lang kita, binabaan ko na ang expectations ko sa relationship natin. With me, alam kong may passion ka pero hindi ko nakitang lumabas ang defining character mo na sharp at feisty. Sya lang ang nakakagawa non sa yo, yung napapraning ka, kahit banggit lang ng pangalan nya," sabay tingin sa pintuan ng kwartong tinutulugan ni Jo.
"Ram, I'm sorry…" sorry ako dahil alam ng mga malalapit sa buhay ko ang mga nangyayari sa loob ko…si Ram, si Jerry, maliban sa akin. Ang tanga-tanga ko.
"Don't be. Mahal mo din naman ako e, di ba? A gentle kind of love. Yun ang reason enough para magbigay ako. May mga needs ako na ikaw lang ang makakapuno, dahil pareho tayong may mga ambisyon. Kaya lang, masyado na kayong matagal naghiwalay. You deserve…no, you need to be together now. Besides, kapag abogado na ako at mas maraming ng fans, baka iwan din kita. Mabuti na yong iiwan kita ngayon sa mahal mo." Nakuha pa rin mag-rationalize ni Ramses, ang great love ko. Ramses the Great talaga sya. Greater nga lang talaga ang love ko kay Joseph, aminin ko man o hindi.
"Nasa kabila lang ako, Babe," sabi ni Ram habang nagsusuot ng sapatos sa bedroom. "Don na ako matutulog." Umuwi sya sa bahay nila ng gabing yon din pero pinatahan muna niya ako sa ang tagal-tagal kong pag-iyak. Ang bait-bait ng mga lalaking ito sa akin, sabi ko, pero bakit parang napakawalanghiya ko sa ginawa ko sa kanila? Umalis si Ram na may pangakong nandoon lang sya kung kailangan ko.
Umabot ng 10 months na massive therapy ang pinagdaanan ni Jo, maliban sa dati nyang sakit ay nagkaroon sya ng post-operation infection. Every weekend, weekday kung kinakailangan, umuwi ako noon para idating ang mga gamot nya, para samahan sa check-ups, blood tests, periodic x-rays, para i-encourage na ituloy ang mga nakakahilong dosage ng medication. Sobrang hirap kong pagbawalan syang wag balikan ang mga bisyong meron syang withdrawal symptoms, ang iwasang magpuyat, ang mahalin ulit ang sarili. Laging mainit ang ulo nya noon sa dami siguro ng iniinom nyang gamot, o sa tagal ng pagpapabaya ko sa kanya. At kahit gumagaling na sya noon, hindi agad na naging "on" kami. Matagal ang proseso ng healing at forgiving sa kanya.
Marami pa ring kwento mula noong gumaling sya hanggang ngayon. Meron pang mas malalaking peroblema akong hinarap sa relationship ko sa kanya pero palagay ko, the worst is over. Ano man ngayon ang mangyari, I hold on to one childhood promise, hindi lang dahil promise ko yun sa kanya, kundi sa honest na tinig ko yon noong bata pa ko: "Joseph, paglaki mo, boyfriend kita…"
---End---
IN THE SERVICE OF THE COUNTRY
Nasa kasagsagan na sila ng pangangampanya ng isang malaking balita ang nagpayanig ng kampo ni Jorge Salvador.
Madalas na ganito ang set-up nila sa twing pupunta sila sa mga campaign sorties. Laging adjoining rooms ang kinukuha nila dahil mas madali para sa kanila ang mag-discuss ng mga bagay na naaayon sa mga issues na kailangang sabihin sa isang particular na lugar.
Matapos ang mainit na pagniig ay nakahilig si Jorge sa dibdib ni Raymond. Pantay na muli ang kanilang paghinga at nag-uusap lang sila.
Eksaktong alas-10 ng umaga nang dumating sina Raymond at Sen. Jorge Salvador sa conference room. Nagkagulo ang mga cameramen sa pagkuha ng magandang anggulo para sa kanilang inaabangang senador. Nang maupo ito sa gitnang bahagi ng table ay kanya-kanya nang lapitan ang mga reporters at kanya-kanyang lagayan ng kanilang mga mikropono.
