KONTING TIME LANG PO!!! PLS SIGN MY GUESTBOOK

No. of VISITORS

FLAG COUNTER

free counters

Friday, June 26, 2009

SA MGA MATA NG PAG IBIG

SA MGA MATA NG PAGIBIG

Sa panahon kung saan ang lahat ay naghahanap ng tunay na pag-ibig sa mga lugar kung saan mahirap matagpuan ang hinahanap na pagmamahal, mapapatunayan ang talinghaga ng buhay. Maraming sasang-ayon sa akin kapag sinabi ko na kung minsan isusugal natin kung ano man ang meron tayo, basta lang alam natin na kahit papaano’y nararanasan natin ang pag-ibig. Wala sa panahon o sa oras, sa taon o sa araw, wala sa langit o sa empyerno, pero nasa puso, mamimili ka nga lang. Isang maling pagpili pwede mong ikawala, pwedeng mong ikabuhay sa kawalan, pero kahit ano pa man ang mangyari, kapag ang pag-ibig ay nasumpungan ka, babangon ka, magsisimulang mabuhay muli, at higit sa lahat hihinga ka sa ngalan ng pag-ibig.

"Oh Heaven, what happened to her? Can we do something… Please Doc do something I want my wife alive." Magulo ang isip ko noon, sino ba naman ang hindi magugulat kapag nalaman mo na ang asawa mo ay naaksidente. Isang tawag mula sa ospital, narealize ko na lang nandito na ako. "Sa sobrang lakas ng pagbangga ng ulo ng asawa nyo, naapektuhan ang kanyang mga mata, she’s not in a stable condition, if she could surpass it I am afraid she can no longer see." Ano pa bang mararamdaman ko kapag nalaman ko yun, halos gumuho ang mundo ko. "Daddy is mom going to be okay?" Isa pa to, paano kami ng anak ko. Bata pa si Aina, 4 years old, paano ko ipapaliwanag ang nangyari sa mommy nya, paano ako, paano kami?

Dahil sa internal bleeding, 3 days in coma ang asawa ko. Tatlong araw ng pagdarasal, talong araw nang pangamba na baka mawala sya. "Dad, until when are we gonna stay here, my mom doesn’t want me to be absent in school." Matatanggap ko ba kung mawawala ang asawa ko? Makakaya ko bang harapin ang buhay na dalawa lang kami ng anak ako? Noong ika apat na araw sa ospital tinapat na kami ng doctor, hindi nagrerespond sa gamot ang asawa ko, malaki na rin ang nagagastos namin, oo kaya ko, kaya ng pamilya ko, pero hindi naman kayang makita na nahihirapan pa sya. Noong dumating ang mga magulang niya from the states, napagpasyahan namin na itigil na ang paghihirap nya. Yoon na ang pinakamasakit na araw sa buong buhay ko.

"Dad, Mamita told me not to cry anymore kasi mom is in heaven na, I think she is now my guardian angel." Inakap ko ang anak ko, sa kanya na lang ako kumukuha ng lakas. Alak, alak, alak, yoon lang ang naging sandalan ko. Sobrang sakit, sobrang paghihirap ang naranasan ko. Masyadong gumulo ang buhay ko, wala akong araw na nakikitang sumisikat lahat yun palubog. "Dad, can you read me a story, mom used to read a lot for me when she was still with us.?"

"Halika dito, daddy will tell you a story. Wag mong kakalimutan ang kwentong ito ni daddy ok." Umupo sa tabi ko sa couch ang anak ko. "Once upon a time, there was a beautiful princess named Anya. She belongs to the royal family, and everyone in the kingdom considered her as the most beautiful and charming among the children of the royal couple. Then she met her prince, Prince Raymund lives in the palace located in a far away kingdom. They got to know each other, the prince asked the princess to marry him, and so they got married. After two years, they were blessed with a beautiful daughter named Princess Aina. Aina is a very intelligent cute girl, she has the eyes of her mom, the lips of her dad, and she bears the beauty of a genuine princess. But life is tough, Aina’s mother had to go to heaven. Aina and her father were left in the castle, her father was so down, but the cute little princess cheered her father up. Nakatulog rin ang anak ko. Nasaan na si Anya, sana kasama pa rin namin sya.

Now, Aina has bloomed into a beautiful young lady." 10 YEARS, sampung taon ang lumipas. Si Aina, nasa mga lola nya sa Amerika, ako naiwan sa Pilipinas para ipagpatuloy ang nasimulang negosyo namin ng asawa ko. Malaki na rin ang negosyong ito, siguro hindi rin ito pinabayaan ng asawa ko. Dalwang beses sa isang taon kung dalawin ko ang anak ko, masuwerte ako sa kanya, matalino, maganda, at higit sa lahat mabait at mapagmahal na anak.

Bagong asawa? Wala akong kabalakbalak paltan ang reyna ng buhay ko. We may not have lived happily ever after, pero alam ko may continuation ang sa amin ni Anya, hindi nga lang siguro dito.

"Excuse me I think that is my seat, it says here my seat number is 18." Pauwi ako ng Pilipinas noon mula sa pagdalaw sa anak ko. "It says here that my seat number is also 18, oh man, I think it’s gonna be a big problem. "Excuse me gentlemen, is there something wrong?" "look, we have the same seat number" Pinaliwanag ko sa steward na nag-aasist sa amin. Pilipino din yung mama na nakapareho ko ng seat number. Hindi naman nagkaroon ng problema, naayos namin kaagad, nagkamali lang ng pag encode ng number, sya 18 ako naman 19. Matagal ang byahe, minsan nag-uusap kami. Siya si Rafael, 30, dumalaw lang daw sya sa pamilya nya kasi sya na lang ang naiwan sa Pilipinas. So sinabi ko na ganun din ako. Tinanong ko sya kung may asawa na sya, wala daw pero may anak daw syang sinusuportahan. Halos pareho kami, ang kaso lang sya hindi kinasal pero ako oo. Ok tong si Raf, kalog, iisipin mo nga teenager. Hindi naman sya ganoon kagwapuhan pero alam mong malinis sa katawan. "Siguro madalas ka sa states hirap malayo sa asawa eh?" Tinanong ako ni Raf, ayoko naman sanang magkwento ng kahit ano tungkol sa asawa ko pero parang yoon ang hinihingi ng panahon. "She has passed away 10 years ago." Nagulat sya at mukhang nadismaya sa sinabi ko, "Sorry Raymund, I thought she was with your daughter." OK lang sa akin yun, tuloy tuloy ang kwentuhan namin ni Raff. Ilang oras pa nasa NAIA na kami. Nagpalitan kami ng numero, at minsan daw ilalabas nya ako. Nagpaalam na sya.

"Good Morning Raymund, this is Raf. It’s Friday, would you like to have some fun tonight?" Gimik ba ang iniaalok sa akin nitong si Raf? Tagal na rin kasi noong huling beses akong lumabas. Bago pa ang kasal ko, sa Malate kasama ang mga barkada. Sa tingin ko, Raf is the perfect person to be with, tsaka mukhang ito na yung time na kailangan ko na namang mag-enjoy.

"Raymund, I am a gay.."
"No way man, look at you.."
"I am a discreet gay."
"Gimme a break man, why are you fooling around?"
"Honest! I am gay, but don’t be afraid I’m not gonna eat you"
"I am not homophobic, at least I know what you really are, meron nga iba jan, binabakla ka na pala di mo pa alam."

"Maraming diecreet gay ngayon, it has become a trend. Mas Masarap mabuhay, kapag takot ka sa commitment, everything is casual, nasayo na yun kung i-elevate mo sa mas mataas ang sarili mo." Ewan ko ba, bigla akong nag ka interes sa sa mga sinasabi ni Raf. Kahit minsan sa buhay ko, hindi ko pa naranasang makipagsex sa kapwa ko lalaki. Hindi ako homophobic, naiintindihan ko ang mga bakla. Marami rin akong kaibigang bakla nung high school at college, pero ni sa hinagap hindi ko naisip na magbabago din pala ako.

Sa BED kami pumunta ni Raf, napakakulay ng mundong ito. Tila napakalaki, walang inhibitions ang mga tao, lahat masaya, lahat nakaladlad kung sino man at ano man ang mga kulay nila. Masayang tugtugin, iba’t ibang palabas. "Raymund, these are my friends" Pinakilala ako ni Raf sa mga kaibigan nya. Kung titingnan mo sila, sino bang bakla sa mga ito. "Raf, mga bakla ba talaga yang mga yan, eh ang mamacho eh." "ganoon talaga Raymund, kasi pag baklang-bakla ka walang magkakainteres sayo dito liban na lang kung mamamahagi ka ng kayamanan mo.. hahahha" Marami akong natutunan sa mga oras na yun, ang mundo ng mga silahis, ng mga paminta, ito ang lugar kung saan sila nagpapakatotoo. Mula sa baba, matatanaw mo ang mga tao sa taas, sabi nga ni Raf, kapag umakyat ka jan dapat ready ka sa mga makikita mo at sa mga pwedeng mangyari sa iyo. Dito ko nakilala ang kaibigan ko, totoong tao, napakahusay magdala. Tama nga sya sino bang mag-aakalang bakla sya kapag wala na sya sa labas ng BED.

"Raymund, nag-enjoy ka ba? Friends pa din ba tayo?" Tanong ni Raf na akala’y magbabago ang pakikitungo ko sa kanya. "Ano ka ba, masaya, natuwa nga ako, tsaka gusto kitang kaibigan kasi totoo ko, no pretensions.." "Akala ko kasi lalayo ka, and oo nga pala may gusto sana akong ipakilala sa iyo, ito si Mike boyfriend ko, sana maging friend din kayo ni Mike." Nakipagkamay nman ako kay Mike. Kung tutuusin mas mukhang lalaki pa nga si Mike kaysa sa akin. Pagdating ko sa bahay, tinanong ko ang sarili ko kung bakit hindi ako nandiri sa mga lalaking naghahalikan kanina, kung bakit may libog akong nadarama sa mga nasusulyapan kong may ginagawang kakaiba. Bakla ba ako?

Nakailang balik din kami ni Raf doon kasama ang bf nya, masaya katuwaan lang. haggang nood lang naman ako. One time naiwan ako sa table, may lumapit sa akin nagpakilala, sya daw si Miguel, Miggs daw sya kung tawagin sa BED. Madalas ko na rin syang nakikitakita dito, parang kandidato tong taong tao ang daming kakilala sa lugar. "Boyfriend ka ba ni Raffy?" sabay turo sa kasama kong si Raf. "Ah hindi, kaibigan ko lang, si Mike ang bf nya yung kasama nya ayon sila oh." Gwapo si Miggs, simple lang sya kumpare sa mga kumalat na vain na pamhinta sa lugar. "Nag-eenjoy ka ba sa ginagawa mo lagi ka lang taga nood dito?" Sa totoo lang nag eenjoy naman talaga ako, siguro may mga inhibitions pa ako noon. "Gusto mong tumaas, mas makakapag-usap tayo dun?" Ewan daw ba, basta sumunod na lang ako sa kanya. Inakbayan nya ako, sa may gilid pa lang ng stairs meron ng mga nakatambay na may kung anong ginagawa.

Pagtaas namin, masaya, pamilya ang bawat isa. Hinalikan ako ni Miggs, nagulat ako hindi na ako nakatanggi, mga sampung Segundo rin siguro yun. "Masarap diba, ngayon ka lang ba nakatikim nyan?" Gulat ako, sobrang sarap, iba ang dating eh. "Baba na ako baka hinahanap na ako ng mga kasama ko. "Anong hinahanap si Raff mismo nagsabi sa akin na lapitan kita, alam mo, type kita wag mong sabihin str8 ka?" Arogante tong si Miggs, maangas man ang dating nya, pero parang nagugustuhan ko yan. "Doon na lang tayo sa baba Miggs, inuman tayo." Pumayag naman si Miggs, pagbalik namin andun na mga kasama ko. "Ano Raymund, nag-enjoy ka ba kay Miggs? Magaling yan, marami ng nabinyagan dito sa Bed yan, kaya nga kilala syang The Great One dito eh." Mejo mag aalas tres na ata noon, kaya nagpaalam na ako na mauuna na ako. Pumayag naman sila, hinatid ako ni Raff sa kotse at tinanong kung kaya kong magdrive, onti lang naman ang nainom ko at walang tama sa akin yun.

Kinaumagahan naisipan kong pumunta sa Rob. Manila para makipagkita sa mga classmates ko nung high school, unfortunately late ako dumating at wala na sila sa starbucks, naiwan ko palang nakasilent mode yung phone ko kaya hindi ko napansin ang nga tawag nila. Nagkape na muna ako sa starbukcs, umupo ako facing the glass wall kaya kitang kita ko ang mga palabas at papasok ng mall. Nag-iisip isip ako noon ng mapansin kong may isang mama sa labas na kumakaway sa akin. Pumasok na sya at umupo sa harap ko. "Ang aga mo mag-layas ah? San ka pa ba galing nyan Raymund?" Si Miggs, mukhang bagong work out, pero mali ako magwowork out palang daw sya sa Fitness First sa taas ng Rob. "Meet ko kasi dapat mga friends ko eh mukhang naiwan ako, ikaw san ka pupunta?" "Jan lang sa Fitness First magwowork out, ikaw san ka nagwowork out?" "Ako hindi naman ako nagwowork out eh, pero nagbabadminton ako yung na yung pinka work out ko." Matagal din kaming nagkausap ni Miggs, marami syang kwento about his self. Talaga namang nakakatuwa, napaka vocal nya Pagdating sa lovelife at sex life nya. Naikwento ko rin sa kanya ang tungkol sa asawa ko at sa anak ko, at mejo nalungkot sya. "Kaya pala, noong hinalikan kita para akong humalik ng virgin sabay tawa."

Isang professional photographer si Miguel, meron syang studio, marami din daw ang kumukuha sa kanya sa mga pictorials, at iba’t ibang events. Inimbitahan nya ako sa studio nya na malapit lang din sa Rob. Ang gara ng lugar, he’s more of an artist than a photographer. My mga international competitions din siyang sinalihan at napagtagumpayan. "Jan ka, kukunan kita." Ano ba ito, 2x2 at 1x1 lang ang pictures ko eh. "Wag na, sayang lang ang effort mo, hindi ako photogenic" Pero insistent si Miggs kaya pumayag na rin ako para walang gulo. "Sinong nagsabi na hindi ka photogenic, look at these pictures, mukhang model ah." "Sira ulo ka rin, sympre kuha mo yan kaya nagagandahan ka."

Halos kalahating araw ako sa studio ni Miggs, iba’t ibang klase ng tao ang pumasok. Meron para sa wedding, pictorial for debut, meron naman studio shots lang panlagay daw sa friendster. Nakakatawa kung minsan, pero matutuwa ka sa mga kwento behind those shots. "Raymund, lika kunan na tin yung sarili natin." Pumayag ako, at pagkatapos noon nagpaalam na ako na uuwi na kasi mag-oonline ang anak ko at gusto ko ring makausap sya. Sunod na araw, tumawag si Miggs, tinatanong kung pupunta ba ako ng BED kasi GoGo Night daw ang Friday. So sabi ko ok lang. kahit kung minsan 3x a week na ako kung pumunta ng BED. Basta may kakaibang pwersa na humihila sa akin.

Masaya noong gabing iyon, ang daming tao, meroon ding mga babae. Basta masaya, dumating sila Raff at Mike, may mga bitbit pa silang ibang kaibigan. Masaya ang grupo namin, pero itong si Miggs ewan ko ba mukhang ipapakilala ako sa lahat ng kaibigan nya. Hindi ko alam kung anong special noong gabing iyon sa BED, andun ang mga lalaki sa ledge na sumasayaw, cool ang lahat, cool ang party. Mga 1:30, biglang dumilim, ang tanging ilaw yung nangagaling sa may screen malapit sa ledge. Nagulat ako ng magsimulang lumabas ang slide. Puro muukha ko ang nakita ko, merong pictures na alam kong stolen shots sa loob mismo ng bar na yun. May mga studio shots na alam ko kung saan at sino ang kumuha. Umikot ang spotlight, tila may hinahanap sa grupo ng mga taong andun, nagulat ako ng tumigil sa mismong pwesto namin ni Miggs ang ilaw. Sabay palakpakan ng mga tao. "Siguro naman alam mo kung anong ibig sabihin nito Raymund?" Ang tanong sa akin ni Miguel. Natuwa ako sa totoo lang, kinilig, nahiya, at higit sa lahat kinabahan. Iniisip ko, saan nga ba papunta ang mga susunod na tagpo. Hinawakan nya ang kamay ko, dito tuloy tuloy na nag kasiyahan ng lahat. Maraming bumulong na nakakakilig daw. "Raymund, if you are not happy doing it, you can always say no." Yoon ang sinabi ng kaibigan kong si Raffy, si Raf na nagbago ng direksyon, at nagpakilala sa akin ng ibang ako.

Thirty two years of thinking na straight ako, thirty two years of committing myself to nothing except to my daughter. Pero eto ako ngayon, kakaiba ang tinitibok ng puso ko. Parang baliktad ang mundo na ginagalawan ko pero masaya ako.

Sex? Ilang beses na naming nagawa yan ni Miggs. Kailangan ko pa bang mag dagdag ng isa pang paulitulit na senaryo dito. Pareho lang ang kwentong kama ko sa kwento ni Roman, ni Dustin, ni Pretty Boy. Pareho lang ang ungol na.. ahhhhhh uhhhmmmm… oh ang mga nadarama kapag ayan naaaa ahhhhhh malapit na. Paulit ulit lang. Yung sa amin ni Miggs, may pagkakaintindihan man kami pero parang casual pa rin. Nagkikita kami, minsan magkasama kami sa bahay. Pero sabi ng kaibigan ko, depende na nga sa akin kung gaano ko kataas gustong i-elevate ang kung ano mang meron kami ni Miguel ngayon.

Halos makalimutan ko na ang bahagi ng buhay ko na matagal ko ng iniingatan. Matalinhaga ang buhay, may mga nangyayaring magbabalik at magpapaala-ala sa iyo ng nakaraan. Marami kang oras pagsisihan ang lahat pero ni minsan hindi mo na ito mababalikan.

"Raymund, naaksidente daw si Miguel kaninang madaling araw?" Ano naman ba ito? Walang katapusang pangangamba? "Paano? Anong nangyari?" Kung alam lang ng lahat kung paano umalis ng bahay si Miggs kagabi, magkagalit kami; marami kaming pinagtalunan. Isa lang ang natatandaan kong sinabi nya sa akin, "Kung kailangan kong tanggalin ang mga mata ko para ikaw na lang ang makita ko, maniwala ka lang na ikaw lang ang mahal ko."

Pagdating ko ng ospital nasa labas ang mga kaibigan namin, umiiyak si Rafael. May kung anong kabang bumalot sa akin. Para akong nananaginip at nakikitang muli ang isang eksenang nagbago sa akin. "Kamusta sya, anong lagay nya ngayon?" Buo, matatag, tila hindi apektado. Pero ang puso ko durog, mahina, at talagang apekatdo. "Ok na daw ang kalagayan ni Miggs, pero the doctor told us he can no longer see, mamaya lalabas na sya ng ICU." Minabuti kong hindi pumasok at tingnan ang mahal kong si Miggs. Alam ko noong mga oras na yun, tinutoo nya nag sinabi nya, o kung hindi ako nagkakamali nagkatotoo ang mga sinabi nya.

"Raymund, ikaw ba yan?" May benda sa mata si Miggs, ano bang nakikita nito. "Miggs, sorry, sorry..." "Raymund, iiwan mo na ba ako? Di na kita makikita, di ko na makikita yung mga ngiti ng mga tao na kinukunan ko ng litrato." Umagos ang luha ko sa mga sandaling ito, nauuanawan ko kung gaano ako kamahal ng taong ito, para ipagpalit nya ang mga mata nya sa pag-ibig ko. "gagawa tayo ng paraan, makakakita ka ulit Miggs." "Hindi na, mas mahalaga alam ko na anjan ka lang, alam ko na alam mong ikaw lang ang nais kong makita."

Ngayon, alam ko na kung saan ko ilalagay ang sarili ko. Lumilipas ang oras kasabay nito, nabibilang ang mga sandali ng buhay ng tao. Ako si Raymund, madalas hawak ko ang mga mata ni Miguel, ang mga matang kumukuha ng mga magagandang larawan. Gamit ang pag-ibig, gamit ang pag-ibig na nakatagpo sa akin, nakikita ko rin ang ganda na minsan nang tinalikuran ni Miggs para sa pag-ibig, para sa tiwalang hinihingi nya mula sa amin. Ito ang kwento ko, ang fairy tale ng buhay ko. Meron akong apat na bagay na di ko kayang mawala sa buhay ko ngayon, ang anak ko, ang mga mata ni Miguel (cameras), si Miggs, at ang mga mata ko. Masaya kami ngayon, tanggap ko kung ano ako, tanggap ko kung sino ang mga kasama ko, at higit sa lahat tanggap nila ako. Minsan ko ng natutunan na hindi ko kailangan magdamit baba para marealize na isa akong binabae, pwede akong magtago sa loob ng t-shirt at pantalon, at higit sa lahat pwede ko rin itago ang sarili ko. Pero masaya ako sa buhay ko, lalaki kong titingnan, at lalaki rin ang nag mamaya-ari sa puso ko. Sa mga mata ko, nakikita ko ang pag-ibig, pero sa puso ko nararamdaman ko ito ng husto. Ano bang kaya kong isakripisyo para sa pag-ibig at para sa mga mahal ko. Kung ano man yun, basta ang alam ko, hindi mo kailangan mabulag para makita mo ang mga bagay na minsan sa likod ng mga mata mo nagtatago.


PLS VISIT http://knygphils.50webs.org
and http://www.4main.com/princephillip

princephillip
09085064472
tel#5172061

Thursday, June 25, 2009

ANGEL'S EYE

ANGEL'S EYE

ni Bigboy

"Angelito, ikaw ng bahala dito kay Mr. Robbie. Huwag mong kalilimutan ang mga gamot na dapat niyang inumin. Yung mga hindi pa masyadong magaling na sugat nya, lagi mong linisan at palitan ng dressing." ang bilin ng doctor kay Angelito habang hinihintay nila ang sasakyang susundo kay Robbie papauwi sa bahay nito. "And don’t forget yung check up nya next week." ang dugtong pa ng doctor.

"Yes doc. Noted po lahat ng bilin ninyo." ang tugon naman ni Angelito.

Si Angelito ay isang nurse na tumatanggap ng extra duty bilang private nurse ng mga pasyenteng sa bahay na lamang nagpapagaling ng kanilang karamdaman. Maayos naman ang sweldo ni Angelito sa hospital na iyon. Pero dahil nga kailangan niya ng mas malaking income para itaguyod ang kanyang pamilya ay okey lang sa kanya ang maging private nurse ng mayayamang pamilya. Nasa mid-20’s pa lamang si Angelito at nasa kalakasan pa ang kanyang katawan upang kayanin ang pagiging private nurse na stay-in pa sa bahay.

Si Robbie naman ay isang binata na nasa mid-20’s tulad din ni Angelito at isang anak mayaman. Naaksidente siya sa pagmamaneho ng kotse pero naging maswerte naman na nakaligtas sa sakuna. Subalit napinsala ang kanyang mga mata at may bali sa kanyang kanang paa at di mabilang na sugat sa iba’t ibang parte ng katawan. Palibhasay anak mayaman kaya nagpasya na lamang magpagaling sa bahay sa pangangalaga ng isang stay-in private nurse. Si Angelito nga ang naatasan ng hospital na maging private nurse ni Robbie. Sa taglay na pangangatawan ni Angelito ay kayang-kaya niyang buhatin o alalayan si Robbie sa bawat pagkilos nito.

"Sir Robbie, kumusta na po kayo?" ang bati ng mayordoma nila Robbie ng bumaba sila sa harap ng mala-palasyong bahay.

"Manang Ellen, ikaw ba yan?" ang tanong naman ni Robbie.

"Opo. Nakaalis na po ang mga magulang ninyo kaninang madaling araw. Kaya po si Berto na lang ang sumundo sa inyo sa hospital." ang tugon naman ni Manang Ellen.

May benda pa rin ang mga mata ni Robbie at hindi pa sigurado ang doctor na makakakita pang itong muli dahil sa pinsala sa mga mata nito na dulot ng aksidenteng nangyari sa kanya. Sa susunod na check up pa ni Robbie malalaman kung manunumbalik pa ang paningin nito.

"Sir Robbie, napagluto ko po kayo ng paborito ninyong ulam. Kung gutom na po kayo sabihin nyo lang at maghahanda na po kami." ang sabi ni Manang Ellen kay Robbie.

"Sige mamaya na lamang Manang. Magpapahinga lang muna ako sa aking silid." ang tugon naman ni Robbie.

Katulong ang driver na si Mang Berto, inakay nina Angelito si Robbie papaupo sa kanyang wheelchair. Dahil nga hindi pa makalakad si Robbie at hindi makakapanhik sa ikalawang palapag ng bahay ay inayos ang guest room sa ground floor para maging pansamantalang silid niya. Doon dinala nina Angelito at Mang Berto si Robbie.

"Mang Berto, pakisabi kay Manang Ellen na ipasok ang malaking sopa dito sa loob para may magamit na upuan at tulugan na rin itong nurse ko." ang bilin ni Robbie bago lumabas si Mang Berto ng silid.

Ilang minuto lang ang nakakaraan at habang inaayos ni Angelito ang mga gamot ni Robbie sa ibabaw ng maliit na mesa ay ipinasok na ni Mang Berto at ng isa pang boy ang isang malaking sopa. Kasunod naman si Manang Ellen. Iniayos ni Manang Ellen ang sopa at itinuro kay Angelito ang isang cabinet na pwede nyang lagyan ng kanyang mga gamit bago lumabas ng silid si Manang Ellen.

"Sir, oras na po ng pag-inom nyo ng gamot." ang paalaala ni Angelito kay Robbie.

Isinubo ni Robbie ng sunud-sunod ang tatlong tabletas bago ininom ang tahan-tahan ni Angelito na isang basong tubig.

"Ano na nga bang pangalan mo?" ang tanong ni Robbie matapos inumin ang mga gamot.

"Angelito po sir." ang tugon naman ni Angelito.

"Sige Angelito, pakisabi kay Manang Ellen na ipaghanda na tayo ng pananghalian." ang pakiusap ni Robbie kay Angelito.

Matapos ang pananghalian ay niyaya ni Robbie si Angelito na dalhin siya sa kanilang hardin. Noon tuluyang nakita ni Angelito kung gaano kalaki ang bahay nina Robbie at kung gaano kalawak ang hardin sa gilid nito kung saan naroroon din ang isang swimming pool. Nagpapatunay ito ng karangyaang tinatamasa ng pamilya ni Robbie.

"Angelito, paki-describe mo nga ang mga halaman sa hardin. Puno pa ba ng mga bulaklak ang orchids sa malapit sa swimming pool? Hindi pa ba tuyo ang mga dahon ng mga halaman?" ang mga tanong ni Robbie.

Isa-isang binanggit ni Angelito kay Robbie ang bawat nakikita nitong halaman sa hardin. Mayabong pa rin ang mga luntiang halaman dito at halatang alagang-alaga ang mga ito. Yung mga orchids naman ay hitik na hitik sa mga bulaklak na may samut-saring kulay. Napakagandang pagmasdan ang hardin at pinilit ma-describe iyon ni Angelito sa pamamaraang ma-visualize ni Robbie kung gaano nga kaganda ito.

"Salamat Angelito. Sige iwan mo muna ako." ang pakiusap muli ni Robbie.

Pumasok muli si Angelito sa loob ng bahay at nasalubong nya si Manang Ellen. Mukhang napakabait ni Manang Ellen. May kadaldalan lamang. Niyaya niya si Angelito sa kusina at doon siya nagsimulang magkwento tungkol kay Robbie. May kakambal pa si Robbie at sila lamang dalawa ang naging anak ng kanilang mga magulang. Nasa college sila noon ng masawi ang kambal ni Robbie ng minsang sumama ito sa mga kaibigan sa pag-akyat nila sa bundok. Madalas kasing wala ang kanilang mga magulang dahil abala sa pag-aasikaso ng mga pag-aari nilang kumpanya. Walang problema sa salapi ang magkapatid kaya naman nagagawa at nabibili nila ang anumang naisin nila. Mabuti naman at kahit ganoon ka-busy ang kanilang mga magulang ay lumaking matino ang magkapatid lalo na si Robbie na nahilig sa art at kalikasan. Fine Arts nga tinapos niyang kurso. Nalaman rin ni Angelito na si Robbie ang tumututok sa hardin ng bahay kaya ganoon ito kaganda. May farm pa daw sila sa Batangas at doon naman nag-aalaga ng sari-saring hayop si Robbie. Naputol ang kwento ni Manang Ellen ng tawagin si Angelito ng isang boy sa bahay dahil pinatatawag daw siya ni Robbie.

Nais na palang magpahinga sa silid si Robbie kaya niya pinatawag si Angelito. Doon na nga rin sa loob ng silid ni Robbie natulog si Angelito ng gabing iyon. Subalit hindi din siya nakatulog ng tuloy-tuloy dahil sa pagpapainom ng gamot kay Robbie ayos sa oras na bilin ng doctor at sa pag-alalay kay Robbie sa pagpunta nito sa toilet. Kinaumagahan ay ang unang pagpapaligo kay Robbie ni Angelito. Syempre hindi pa sya pwedeng full bath. May benda at cast pang iingatan para di mabasa. Maluwag naman ang banyo kaya nalagyan pa ito ng plastic na mauupuan habang isinasagawa ni Angelito ang sponge bath kay Robbie. Hubo’t hubad si Robbie na nakaupo sa plastic na upuan at sa unang pagkakataon ay kitang-kita ni Angelito ang kabuuan ng kanyang katawan. Sa trabaho ni Angelito bilang nurse ay sanay na syang makakita ng ganito.

Kinabukasan ay dumating ang isang malakas na bagyo. Hindi na nailabas ng bahay si Robbie ni Angelito. Nanatili lamang sila sa loob ng bahay. Marahil ay naiinip na si Robbie kaya napagtuunan nya ng pansin ang computer at internet. Pinabuksan niya kay Angelito ang kanyang computer at nag-log on sila sa isang email site. Ipinagkatiwala niya kay Angelito ang kanyang password para mabuksan ang email account niya. As usual, napakaraming spam emails ang pumasok. Pero bago binura ni Angelito ang mga ito ay tinatanong muna nya kay Robbie kung okey lang na burahin iyon. Laking gulat ni Angelito ng may nabasa siyang email na mula sa isang babae na nagngangalang Liza. Puro paghingi ng sorry at patawad ang nilalaman nito.

Hindi muna binanggit ni Angelito kay Robbie ang email na iyon. Sa halip ay naghanap si Angelito ng email na masisiyahan naman si Robbie. Nakakita siya ng ilang email na galing sa mga kaibigan niya na bumabati sa kanya at nananalangin ng agaran niyang paggaling. Sa ilang nabanggit ni Angelito na pinanggalingan ng mga email ay napapangiti si Robbie na tila ba naalala niya ang masasayang sandali nila ng mga taong nagpadala ng email sa kanya. Ayaw masira ni Angelito ang araw ni Robbie dahil lamang sa email na mula sa babaeng nagngangalang Liza. Minabuti na lamang ni Angelito na hindi iyon banggitin kay Robbie. Kahit na nakitaan na ng kaunting saya ang mukha ni Robbie ay hindi pa rin niya nakuhang makipagkwentuhan kay Angelito. Naging palaisipan kay Angelito kung sino nga ba si Liza sa buhay ni Robbie.

Kinahapunan ay bumayo na ang malakas na ulan at hangin na dulot ng bagyo. Si Robbie naman ay pinagpahinga na lamang ni Angelito sa kanyang silid. Si Angelito naman ay nakipagkwentuhan muli kay Manang Ellen. Kay Manang Ellen tuloy naitanong ni Angelito ang tungkol sa babaeng nagngangalang Liza.

"Manang Ellen, sino po ba yung Liza?" ang tanong ni Angelito kay Manang Ellen.

"Saan mo nalaman ang pangalang iyan? Nabanggit ba ni si Sir Robbie sa iyo ang kwento nilang dalawa?" ang mga tanong naman ni Manang Ellen.

"Hindi naman po. Nagbukas po kasi kami ng email ni Robbie at meron pong galing kay Liza. Hindi ko nga po binasa sa kanya iyon kasi po parang malulungkot siya kung babasahin ko pa iyon. Kaya nga po tinatanong ko sa inyo para next time po na mag-open kami ng email nya ay babasahin ko na iyon kung okey lang po." ang tugon naman ni Angelito.

"Si Liza yung huling girlfriend ni Sir Robbie. Maganda iyon. Model iyon sa isang shampoo commercial. Pero doble-cara yung babaeng iyon. Pinaglalaruan lamang pala niya si Sir Robbie. Mahal na mahal pa naman siya ni Sir Robbie. Ewan ko nga ba kung bakit nagawa pa ni Liza iyon kay sir. Gwapo naman si sir at mayaman pa." ang kwento ni Manang Ellen.

"Bakit? Ano po bang nangyari?" ang mga tanong na naman ni Angelito.

"Atin-atin lang ito ha. Lesbiana pala yung babaeng iyon. Natuklasan kasi ni sir na yung babaeng kasama ni Liza sa condominium unit na inuupahan niya ay syota pala nya. Front nya lang si sir para maitago ang tunay na pagkatao niya. Kasi nga gusto din niyang pasukin ang pag-aartista. Sayang ang ganda pa naman niya." ang patuloy na kwento ni Manang Ellen.

"Ganoon po ba?" ang nasabi na lamang ni Angelito.

"At alam mo ba na yun ang sanhi ng pagkakadisgrasya ni sir. Dahil sa sama ng loob ay halos gabi-gabi ay naglalasing si sir. Ayun, isang gabi sa pag-uwi niya ay nabangga niya ang isang truck. Salamat na lamang at nakaligtas siya. Hay naku, marami talagang mapagpanggap na tao. Babaeng-babae nga sa panlabas na anyo. Pero babae din pala ang nagpapatibok ng kanilang puso. Siguro marami din lalaking ganoon. Lalaki sa panlabas na anyo pero kauri din pala nila ang kanilang hanap sa buhay. Hay naku, lalo nilang pinagugulo ang mundo. Si Adan ay para kay Eve at hindi para sa isang Adan din." ang patuloy pa ni Manang Ellen.

Mukhang nasapol si Angelito sa huling patutsada ni Manang Ellen. Kilala na ni Angelito ang kanyang pagkatao. Tulad ng nasabi ni Manang Ellen, lalaki nga si Angelito pero lalaki din ang nagpapatibok ng kanyang puso. Subalit kasalanan ba ni Angelito ang maging ganoon. Mas mahirap nga ang kalagayang ito ni Angelito. Ni hindi niya pwedeng sabihin ng agad-agaran sa napupusuan nya ang kanyang damdamin. Baka makatanggap pa sya ng isang malakas na suntok kapag sinabi niya iyon sa lalaking type nya. Pilitin man niyang manligaw ng babae. Pero dadayain lamang niya ang kanyang sarili. Hindi rin siya magiging masaya. Sana nga ay mas lumawak pa ang pag-unawa ng mga tao sa isang tulad ni Liza at ni Angelito. Ito ang mga sumagi sa isipan ni Angelito.

"Hoy, bakit ka napatunganga dyan? Mukhang hanap ka na ni sir." ang biglang nasabi ni Manang Ellen na pumukaw sa pananahimik ni Angelito.

Bumalik si Angelito sa silid ni Robbie. Gising na nga siya at gusto na naman niyang lumabas ng silid. Nagpahanda siya ng merienda at niyaya niya si Angelito sa mini-theater nila sa bahay. Pinahanap niya sa shelves kay Angelito ang pelikulang "Ghost". Iyon ang paboritong pelikula ni Robbie. Habang nanonood si Angelito at nakikinig naman si Robbie ay sinabay na rin nila ng pagkain ng merienda. Bago natapos ang palikula ay biglang nasabi ni Robbie na bilib siya sa pagmamahalan ng dalawang bida. Kahit kamatayan ay ayaw nilang bumitaw sa sinumpaang pagmamahalan. Iyon kasi ang nais niyang mangyari sa pagmamahalan nila ng taong mamahalin niya habang buhay.

Kinagabihan ay nagpatuloy pa rin ang malakas na buhos ng ulan at malakas na hagupit ng hangin. Marahil dahil sa ingay na dulot ng bagyo kaya hindi nakuhang makatulog ng maaga si Robbie. Wala naman siyang ibang magawa kaya napilitang siyang makipagkwentuhan kay Angelito. Nagsimula siyang magkwento ng mga masasayang yugto sa kanyang pagbibinata. Natatawa pa nga siya sa mga nagawa niya noong una siyang nanligaw. Hanggang sa dumating sa puntong tanungin niya si Angelito sa karanasan nito sa panliligaw. Wala siyang karanasan sa ganoon at kung magsisinungaling naman si Angelito ay nag-aalangan siya na matutunugan din iyon ni Robbie. Kaya naman minabuti na lamang sabihin ni Angelito ang katotohanan.

"So you’re like Liza. Pero at least you did not lie to me." ang biglang nasabi ni Robbie.

"Pasensya na sir kung hindi ko ipinagtapat ang tunay na pagkatao ko noong una pa man." ang nasabi naman ni Angelito.

"Isang nurse naman ang hiniling ko sa hospital at hindi naman ako nagtanong sa tunay mong pagkatao." ang nasabi naman ni Robbie. "At least you’re very honest to me." ang dugtong pa niya.

"Baka sir ayaw na ninyong paliguan ko kayo nyan." ang biro ni Angelito kay Robbie.

"Teka, ilang beses mo na ba akong napaliguan. I remember halos hindi mo hinahawakan ng husto ang junior ko. Nahihiya ka ano? Kaya pala." ang biro ni Robbie kay Angelito sabay tawa ng malakas.

"Sir naman. Sanay na po akong makakita at makahawak ng ganyan. Wala pong malisya sa akin iyon. Trabaho lang po iyon." ang nasabi naman ni Angelito.

"Don’t worry, ikaw pa rin ang gagawa nun hanggang sa kaya ko ng mag-isa sa banyo. Anyway, wala na naman akong maitatago pa sa iyo. Nakita at nahawakan mo na lang lahat sa akin." ang pabirong nasabi na naman ni Robbie.

Mukhang napagaan ni Angelito ang kalooban ni Robbie sa pagtatapat ng tunay niyang pagkatao. Kaya naman naikwento na rin ni Angelito ang mga nakatutuwang karanasan niya sa mga naging crush niya noong simulang matuklasan niya na nagkakagusto siya sa kapwa niya. Tuwang tuwa naman si Robbie sa mga narinig niyang kwento ni Angelito. Marahil ay iyon ang unang mga kwentong nalaman ni Robbie tungkol sa di straight na lalaki. Hanggang sa makaramdam na ng antok ang dalawa.

Kinabukasan ay tumila na ulan at wala na rin ang malakas na hangin. Nang pasukin nina Robbie at Angelito ang banyo ay malakas na tawanan ang narinig mula sa dalawa.

"Don’t rape me ha." ang biro ni Robbie kay Angelito habang hinuhubad ni Angelito ang lahat ng saplot ni Robbie.

"Sir naman. Hindi ko kayang gawin sa inyo yun. Hindi ko kayo type." ang biro naman ni Angelito.

Nagpatuloy pa ang biruan ng dalawa hanggang matapos paliguan ni Angelito si Robbie. Matapos din maligo ni Angelito ay sinabayan na rin niya si Robbie sa pagkain nito ng almusal. Tulad ng nakagawian ni Robbie, nagyaya na naman siya sa hardin. Laking gulat ni Angelito ng makita ang itsura nito matapos hagupitin ng bagyo. Sira na ang mga magagandang bulaklak ng orchids. Putol-putol na ang mga sanga ng mga luntiang halaman. Hindi na ito tulad ng dati ng huling puntahan iyon nila ni Robbie. Subalit ayaw niyang magdulot ito ng lungkot kay Robbie. Kaya naman ng pina-describe muli ito sa kanya ni Robbie ay ang yun pa ring magandang anyo nito ang binanggit ni Angelito kay Robbie.

"Buti naman at hindi sila gaanong naapektuhan ng bagyo." ang nabanggit ni Robbie.

Hindi na nakaimik si Angelito. Iniba na lamang niya ang kwentuhan upang hindi na siya muling usisain sa detalye pa ng kasalukuyang itsuran ng hardin. Nagkwento muli ng masasaya niyang karanasan si Angelito tungkol sa mga ginagawa niya kapag nagkaka-crush siya sa isang lalaki at kung paano siya kutyain ng mga taong nakakaalam ng kanyang tunay na pagkatao. Kahit masasakit iyon sa buhay ni Angelito ay ginawa pa rin niya itong katatawanan upang mapasaya si Robbie. Bentaheng-bentahe naman ang mga kwento ni Angelito. Nakuha nitong mapatawa si Robbie. Ang mga kasambahay ni Robbie naman ay nasiyahan din sa muli nilang pagkakadinig ng mga halakhak ni Robbie. Matagal na rin nilang na-miss iyon buhat ng maghiwalay sina Robbie at ang kayang girlfriend na si Liza.

Ganoon na nga naging daily routine ng pasyente at ng nurse. Subalit sa tuwing magpapahinga sa araw si Robbie ay abala naman si Angelito na tulungan ang mga boy na isaayos muli ang hardin upang kapag muling makakakita si Robbie ay muli nitong makikita ang dating magandang hardin na alaga niya bago pa siya naaksidente. Makalipas ang ilang araw kahit papaano ay medyo nakitaan na ng pagbabago ang hardin na iyon. Dahil na rin sa pangangalaga ni Angelito ay may pag-asa na itong manumbalik sa dati nitong ayos. Ganoon din naman si Robbie. Hindi man siya makalakad at makakita ay naging masiyahin na siya.

Subalit isang araw ay kapansin-pansin ang lungkot ni Robbie na hindi nakaligtas sa pag-uusisa ni Angelito.

"Sir, ano pong problema? May nararamdaman po ba kayong sakit sa katawan?" ang mga tanong ni Angelito.

"Okey lang ako. Naalala ko lang yung dati kong girlfriend na si Liza. Second year anniversary sana namin ngayon. Kaya lang..." ang tugon ni Robbie na tila hindi na niya maituloy na sabihin.

"Kaya lang po ano?" ang tanong muli ni Angelito na tila ba hindi nito alam ang tungkol kay Liza.

"Ah wala. Kalimutan na natin siya. Dahil sa iyo naiintindihan ko na kung bakit niya itinago sa akin ang kanyang tunay na pagkatao. Sana mas maligaya na sya ngayon." ang nasabi na lamang ni Robbie.

"Hindi ko kayo maintindihan sir." ang nasabi naman ni Angelito kahit alam na niya ang ibig sabihin ni Robbie.

Marahil sa mga kwento ni Angelito kay Robbie tungkol sa mga frustrations nito sa larangan ng pag-ibig kahit ginawa niya itong katatawanang kwento ay nakapulot din pala dito ng aral si Robbie. Upang hindi na malungkot si Robbie ay muli siyang nagkwento na naman ng kakatwang karanasan din ng mga kaibigan na katulad niya. Madali naman nabago ang mood ni Robbie ng marinig ang mga kwentong iyon. Tila ba nalimutan niya ang anibersaryo nila ng dati niyang kasintahan.

Dumating ang araw ng check up ni Robbie sa hospital. Sa araw na iyon malalaman kung makakakita pa si Robbie. Maaga pa lamang at nakagayak na sina Robbie at Angelito. Positibo silang dalawa na maganda ang magiging balita ng doctor. Maaga din silang nakarating sa hospital. Subalit parang nagunaw ang mundo ni Robbie ng malaman ang resulta ng examination ng doctor sa kanyang mga mata. Ang pinsala sa mga mata nito ay hindi na tuluyang naghilom. Kapag hindi naisagawa ang eye transplant sa madaling panahon ay tuluyan ng hindi masisilayan ni Robbie ang liwanag. Si Angelito man ay labis na dinamdam ang balitang iyon. Hindi niya napigilan ang pagluha na hindi nakaligtas na pandamdam ni Robbie.

"Hoy, bakit ka umiiyak dyan? Hindi naman ikaw ang hindi na muling makakakita. It’s alright with me. Maybe this is my fate. Anyway, there’s still hope. Malay natin bukas o sa makalawa meron ng eye donor sa akin. Cheer up my friend." ang mga sinabi ni Robbie kay Angelito.

"Sana nga sir." ang tanging nasabi ni Angelito.

Simula ng araw na iyon ay naging abala si Angelito sa pagkontak ng mga foundation o organization na nag-aasikaso sa eye donation sa tuwing nagpapahinga si Robbie. Pati siya ay pumirma na rin ng application sa mga foundation na nakontak niya na sumasang-ayon sa pagdo-donate ng mga mata niya kapag may sakunang nangyari sa kanya. Subalit ilang araw na ang nakalilipas ay hindi pa rin pinapalad si Angelito. Hindi naman nakitaan ng pag-aalala si Robbie sa kanyang napipintong kalagayang panghabang-buhay na pagkabulag. Naging masaya siya sa pangangalaga ni Angelito.

Subalit isang araw ay laking gulat ni Angelito ng may biglang hiniling sa kanya si Robbie.

"Can you kiss me sa lips?" ang hiling ni Robbie kay Angelito.

"Sir naman. Wala pong ganyanan." ang biglang nasabi ni Angelito.

"Sige na. Sawa ka ng mahawakan ang junior ko kaya kiss na lang. Hindi mo pa kasi ako nahahalikan." ang pabirong nasabi ni Robbie kay Angelito.

"Sir, binibiro nyo naman ako. Sige po kapag pinatulan ko kayo baka magsisi pa kayo." ang biro naman ni Angelito kay Robbie.

"No problem sa akin yan. Basta ba mamahalin mo ako hanggang kamatayan." ang nasabi naman ni Robbie. "Yun bang tulad sa pelikulang Ghost. Di ba yun ang wagas na pagmamahalan. Ang sarap yata ng ganoon." ang dugtong pa si Robbie.

"Totoo ba yan sir. Baka maniwala ako sa iyo." ang nasabi naman ni Angelito.

"Mukha ba akong nagbibiro?" ang tanong naman ni Robbie.

"Sige na nga sir." ang nasabi naman ni Angelito at nilapitan niya si Robbie upang halikan na ito.

"Hep, hep, hep. Bago mo ako halikan, please lang huwag mo na akong tawaging sir." ang pakiusap naman ni Robbie. "Robbie na lang ang itawag mo sa akin at ikaw naman ay tatawaging kong Angel. Para kasing isang musmos ang pangalang Angelito. Eh ang tanda tanda mo na." ang dugtong pa ni Robbie.

Smack lamang sa labi ang halik ni Angelito kay Robbie. Subalit humiling pa siya ng isa pang halik at sa pangalawang halik ay naiyapos ni Robbie si Angelito upang mas maging matagalan ang kanilang halikan. Tuwang tuwa si Angelito sa mga pangyayari. Tila ba nananaginip pa rin siya at hindi makapaniwala sa ginawa at nasabi sa kanya ni Robbie. Mas lalo naman naging pursigido si Angelito na makahanap ng donor ni Robbie dahil sa namumuong relasyon nila ni Robbie.

Isang araw ay kinailangan niyang magpunta mismo sa opisina ng isang foundation upang maisumite ang lahat ng papeles na kailangan pa dahil si Robbie na ang makakatanggap ng donation kapag may available donor na. Tuwang tuwa naman si Angelito sa magandang balita na iyon. Kaya naman ng matapos ang pakay niya sa opisinang iyon ay nagmadali siyang umuwi sa bahay ni Robbie. Nasa taxi siya noon at tuwang tuwa sa pagmumuni-muni ng magiging reaction ni Robbie kung maririnig ang magandang balitang dala niya. Nang biglang isang malakas na kalabog ang nagmula sa likurang bahagi ng taxi at nasundan pa ito ng kalabog din sa harapan. Naipit ang taxing sinasakyan ni Angelito ng isang bus sa likuran at isa pang kotse sa harapan.

Makalipas ang mahigit isang buwan ay nagtungo si Robbie sa isang memorial park.

"Salamat sa kabaitang ipinadama mo sa akin, sa pagkalinga mo noong kailangan kong magpagaling ng karamdaman ko sa aking physical na katawan at karamdaman sa puso na rin. Salamat sa hindi mo pagbibigay pa sa aking ng lungkot sa mga sandaling naghihirap na ang aking damdamin. Salamat sa mga masasayang kwento na nakapagbigay sa akin ng ibang pananaw sa buhay. Higit sa lahat, salamat sa muli kong pagsilay sa magagandang tanawin sa pamamagitan ng mga matang kaloob mo sa akin na nagbigay muli ng liwanag sa aking buhay. Salamat Angel. Alam ko nakikita mo ako ngayon at naririnig. Alam ko hindi pa huli upang sabihin ko ito sa iyo na sa madaling panahon nating pagkakakilala ay natutunan na kitang mahalin. Ewan ko kung bakit ako nakaramdam ng ganito. I love you, Angel. Bye. See you in heaven." ang mga pangungusap na binitiwan ni Robbie sa isang puntod sa kanyang harapan.

- W A K A S -


PLS VISIT http://knygphils.50webs.org
and http://www.4main.com/princephillip

princephillip
09085064472
tel#5172061

Wednesday, June 24, 2009

HABAL

HABAL

kwento ni jake

wala na flight available to kalibo kaya napilitan na akong mag pa book via Iloilo City going to Boracay. first time ko kc mkrating sa Bora ky tiis n lang ako since i have no other available time to go to bora. Sabado ng umaga putsa bumabagyo ng umalis ako sa mla sus! grabe ang turbulence kala ko di na ako aabot at masisilayan ang pinakamimithing boracay.

paglapag sa airport ng iloilo damin ng pasahero at stranded na ang mga pabalik sa manila. stranded din ako sa city, kating kati pa naman ako wala akong alam sa city puede magparaos at maka encounter n mkksex, punta pa ako ng internet cafe bk meron pero wla mga bagets n bc sa internet war games. ano magagawa eh bumabagyo nga no.

in short 2 days ako stranded sa iloilo and according to coast guard advisory di pa puedeng tumawid from caticlan to bora. wow para naman akong tinitikis nito. tuyot na tuyot na ako. finally, monday ride na ako ng bus going to caticlan kahit ordinary pinatulan ko na na dahil walang assurance na may aircon bus para mas private ang biyahe at baka by chance may makatabi n b.y. at puede lamang tiyan din iyon he he he. taglibog talaga c jake.

kahit malaki ang alon cge tawid from caticlan to bora sa other side kami ng bora pinababa dahil mas safe daw. parang pinagtiyap dahil dito sa lugar na ito ako makadawit... parang buwitre ba? libot libot muna ako sa for 2 days nag eexplore... malabo...wala nagpaparamdam ako sa mga waiters ng hotel na tinutuluyan wa effect... and then ...isang umaga naicpan kong maglakad hanggang makarating ako sa station one... layo grabe... kaya naisipan ko na magtricycle pabalik sa hotel...icip muna ako...sabi ko sa sarili try ko ang habal habal may hidden agenda talaga... pili muna ako ng may hitsura...wala pa rin

biglang umulan... kaya napapara ako kahit ano na lang. nang makaangkas na ako tanong ko sa driver kung puede ako ilibot sa island... ok naman daw... pero sabi nya mga after 30 minutes pa... sabi ko ok lang. so balik ako sa hotel para mag breakfast... ng may nag txt sa akin... "sir jake, hintay kta tayo sa may bora mall." txt bk ako sabi ko ok lang. pagdating ko sa mall habang naghihintay ako sa kausap ko may nakita ako huminto at ngumiti sa akin... wow type... sabay tanong sa akin "sir jake, ako c fernando, ako ang mag lilibot sa iyo, friend ko ung kausap mo kangina, may duty pa cya mamayagabi kaya ako na lang daw ang mag tour sa iyo" ... sa ganda ng taas nya at moreno ang balat e weakness ko pa naman kaya sabi ko, "ok lang yon" sabay angkas sa likod ng motor.

At dito n nagcimula maglumandi and lola, kaunting kwentuhan, sabi nya binata pa cya at may gf din sa bora. pansin ko mabait cya kya sinubukan ko na sa hita nya ako kumapit... tumingin cya sa mga kamay ko na ipinatong pero di naman cya tumanggi o nag react. tuwing malulubak kami sinasadya ko talaga na mailapit pa sa kanyang bukol ang mga kamay ko. wala talaga cyang tanggi. sure ball na ito sabi ko sa sarili ko.

talagang nakagaangan ko na cya ng lubos. dinala nya ako sa bat cave. at pag nadudulas dulas ako e super alalay nya ako ng kanyang matipunong braso. kung di lang kami may kasamang guide pababa sa kuweba baka sinunggaban ko na ang kanyang matambok na harapan. nag enjoy ako ng husto kasama cya. bago kami tumakbo ulit para maglibot e nagbawas muna kami ng wiwi. magkatabi kami pero di ko masilip dahil medyo nahihiya pa ang lola.

pagbalik sa mall niyaya ko cya uminom kc sabi ko wala ako kasama. sabi niya d pa puede pero puede later that night ... pero sa gabi mga 9 pm e libre na cya. shoot sabi hindi talaga ako pumayag na hindi nya ako sasamahan. 9 pm. nagkita kami sa isang local beer joints na alam nya. inom inom at inom pa kaunting videoke. nung una magkahiwalay kami ng upuan ni request ko cya na kung puede magkatabi kami kc di kami magakariningan tumabi cya sa akin... wow grabe na ito... walang tanggi...

ng mga bandang 12 mn niyaya nya ako pumunta sa coco mangas kung ok lang daw sabi ko walang problema ... nung paangkas na kami sa motor may isinama siya na kakila at nagtratrabo sa pinaginuman naminn. Jeff ang pangalan nya at 18 years lang daw siya from Romblon na napadpad sa bora para magtrabaho. pagdating namin sa coco mangas pasara na pero naka order pa kami ng maiinom tig ilan bote pa kami. napansin ko na medyo lasing na c fernando... medyo napapapikit na nga cya kaya sinamantala ko na ipatong at idiin ang mga braso ko sa kanyang mga hita na halos makapa ko na ang kanyang bukol. nung umoorder na ako ng 2nd round d n raw puede kc close n cla. isip agad ako ng paraan tanong ko kung may convenience store cla na alam para ituloy namin ang inuman sa tabing dagat. e meron daw... 10 pts ako... bili agad ako...

putsa halos lumilipad na kami papuntang station 1. halos wala na mga guests. tahimik na. upo kami sa ilalim ng niyog napahiga na c fernando kya kami na lang ni jeff ang nag kwekwentuhan... mukhang masarap na pulutan na ang tingin ko sa kanya at medyo lasing na rin... walang abog abog dinakma ko ang burat nya na medyo mapintog na nasa loob ng pantalon... sabay tanong ko kung, e ok lang daw. tinuloy ko na ipasok ang kamay ko sa loob ng pantalon nya at minasahe ang naninigas niyang burat na gusto ng kumawala at medyo naglalaway na nga.

binuksan ko ng tuluyan ang zipper ng pants nya at kumawala ang di kalakihan pero tigas na tigas ng tarugo nya. sabi ko ang sarap nito a... sabay subo... habang si fernando ay nakaidlip na. panay ang babat taas ng bibig ko sa burat ni jeff ng mapansin ko na medyo gumalaw c fernando. sabi ko ke jeff wala na lasing na yan ... sabi nya hawakan ko ang tarugo ni fernando...e di kapaain... napakislot cya pero d tumanggi... so binuksan ko na rin ang zipper ng pantalon nya... biro nyo dala dalwa na salitan kung sinusubo... kaliwa, kanan, kaliwa ang subo ko kay jeff tapos kay fernando naman... mas malaki at mas mataba ang kay fernando pero mas matamis naman ang tamod na unti unti ng sumusungaw sa butas ng burat ni jeff.

medio napapansin ko na rin na lumiliwanag na kya binilisan ko na ang pagsuso sa kanilang dalawa ... tsupa, tsupa, tsupa...lumalakas na ang ungol ni jeff tanda na malapit na cya... putang ina sir jake wag mong tanggalin malapit na akooooooo... sabay pulandit ng matamis na tamod ni jeff sa bibig ko na cya kong nilunok hanggang sa kahulihan patak... putang ina ang tamis talaga bata pa kasi sa loob loob ko ng ng kumalabit naman sa c fernando na tigas na tigas ang burat at tirik na ang mga mata...

sir jake isubo mo na ulit ang titi ko ... ciempre masunurin ako sa ganyang bagay ...ingat ako na lumakas ang tunog ng pag tsupa ko dahil may napansin na kaming naglalakad sa tabing dagat ... ayan na sir jake pupu...puputok na!! impit na halos pabulong lang na sambit ni fernando... putang ina mo sir joey...putang ina putang ina...isubo mo ng husto...ayaaan naaaaaaa! sabay sabog ng napakaraming tamod ni fernado di ko na malunok lahat ang tamod nya dahil maghalo na ang buhangin na bumalot sa burat nya at alat nang dgat.

ang galing mo sir jake... putang ina sumususo ka pala. kung alam ko lang doon pa lang sa kuweba nagpatsupa na ako kaya pala umiikot ang mga mata mo nung umiihi tayo. tinitigasan na nga ako noon peron di mo nakita nahihiya din ako na makita mo na tinigasan ako sa mga titig mo. kung alam ko lang ipinasuso ko na sa iyo ang burat ko. di kita makakalimutan. pagtapos itaas nila ang mga pantalon ay sabay na kami sumakay ulit sa motor habang sumusungaw ang araw ay malaya ko na ring naipapasok ang mga kamay ko sa loob ng pantalon ni fernando na nagdradrive at ni jeff na nasa likuran ko.

di na ko nakapagpaalam kay fernando at jeff na nang araw din iyon ay pabalik na ako sa manila. ayaw kong makita na malungkot cla at malulungkot din ako. pagdating ko sa manila may nag te txt sa akin number ni fernando pero kakaiba an pagtatanong: ano daw ang nangyari sa amin sa tabing dagat? malkas ang kutob ko na hindi c fernando ang nagtatanong sa akin kya sinadya ko na tumawag at ang sumagot sa akin ay nagpakilala na asawa nya at may dalawa na clang anak. wala n kaming komunikasyon ni fernando at jeff di ko alam kung kasabay na tinangay ng bagyong milenyo na duamaan sa bora nung october at d na cya tumatawag ang masarap na alaala na naganap sa tabing dagat ng bora.

end



PLS VISIT http://knygphils.50webs.org
and http://www.4main.com/princephillip

princephillip
09085064472
tel#5172061

Tuesday, June 23, 2009

LAST FULL SHOW

LAST FULL SHOW

My name is Dongzki, actually 'yan ang pen name ko sa KK wag nyo na lang alamin ang tunay kong pangalan but I'm sure alam nyo na ang tunay kong kasarian. Im in my mid 30's and now working in a publication which I believed mas matanda pa sa akin. I'm a very private person 'yun ang pagkakaalam ko but I don't know kung sa ngayon ganun pa rin ang tingin ko sa sarili ko. Mabait akong tao..."as in" everybody in our neighborhood ay ganun ang tingin nila although, hindi ako pala-barkada or hindi ko lang talaga trip, mas gusto ko pang manood na lang ng tv sa bahay o' sine (during my high school days) mga 2-3 films pag may budget o' naipong baon para sa lakwatsa...at dahil mahilig akong lumakad ng solo, maging sa panood ng sine ay nangyari ang isang nakaka-excite na sexperience ko sa isang taong hindi ko man lang kakilala.

Nasa high school na po ako ng nangyari ang isang gabing hindi ko makakalimutan o' parte na ng buhay ko ito ang isang experience na totoong naging willing victim ako ng isang bading. Senior-Junior Prom Night ng gabing iyon...lahat ay excited para makadalo sa nasabing okasyon pero hindi ako...actually pati kapitbahay ko ay kinukulit na rin ako..."Dongzki, ano ba bihis ka na...mag-aala ostso na!" ang madali nitong sambit habang ako'y nakatutok pa sa tv. Bagama't hindi ako pupunta ng gabing iyon dahil una...wala naman talaga akong balak...pangalawa...sosyalan lang naman 'yun at ibig sabihin nun eh...dapat may bago kang damit...eh wala ako nun...pangatlo hindi ko hilig ang ganung okasyon...manonood na lang ako ng sine at 'yun ang plano ko ng gabing iyon...mag-papaalam ako na punpunta sa seniors prom pero hindi ako pupunta...meaning....mag-lalakwatsa ako at bahala na si Batman kung san ako makakarating...eh may baon naman akong pera...so okay na yun.

Suot ko ang panglakad ko ng gabing iyon...black na maong pants...at longsleeve na polo na pinailaliman ng puting t-shirt at black na sapatos...okay na to ang pabulong kong sabi.

"Nay...aalis na po ako...baka gabihin kami dahil may sayawan pa" ang paalam ko sa aking nanay na abala ng araw na yun sa mga kumare nya. "Sige ingat kayo" ang sagot ng butihin kong nanay na tila hindi naman interesado kung anong oras ako uuwi. Kasama ko ang kababata kong si Lotlot na pinsan ko rin...si Cassandra na malapit kong kaibigan na babae (na naging gf ko...later on).

Sa school ay aninag mo ang magagandang ilaw...iba't ibang kulay na nagpapatingkad ng masayang okasyon...malayo pa lang kami mula sa binabaang jeep ay maririnig ang masasayang tugtugin na tila hinahatak ang mga paa ng bawat estudyante patungo sa nasabing kasiyahan...maging ang dalawa kong kababata. "Bilisan natin baka hindi na natin maabutan ang ibang mga pangyayari" ang bigkas ni Lotlot. "Ano ka ba? eh para mauubusan ka ng sayaw dyan." ang pabalang kong sagot. "Sige na bilisan na natin...excited na me." ang biglang tinuran naman ni Cassandra na excited din pala.

Sa Gate kung saan pumapasok ang mga mag-aaral...na bihis na bihis at tila mga dalagang-dalaga na, maging ang mga kabataang lalaki ay kung todo ang pabango at porma. Bagama't may iilan na talaga namang mukhang binata na sa laki at porma ng kanilang mga katawan...may iba naman...na maliliit na kalalakihan ngunit pilit na pinapatanda ang mga sarili para ganap na maging binata sa paningin ng iba...gamit ang mga may sinding sigarilyo na tila nagsasabing binata na ako...bagama't ginagawa nila ito ng patago...umiiwas sa mga gurong maaaring sumita sa kanilang mga maling gawa.

"Hoy! Dongzki, ano ba pasok na tayo" ang nagmamadaling tinuran sa akin ni Lotlot. "Sige na...mauna na kayo...susunod na lang ako...may inaantay pa akong barkada ko, eh." ang palusot ko sabi. Luminga-linga ako na parang may-hinahanap...para lang maniwala ang pinsan ko sa aking plano. "Sige na pasok na kayo" ang pakiusap ko kay Cassandra na tila sabik na ring pumasok sa look ng eskwelahan. "O sige mauna na kami sayo ha! sunod ka ka agad para sabay-sabay tayong uuwi" ang tumulak na sila papaloob sa nasabing kasiyahan.

Sa labas ay pansamantala muna akong nag-antay na baka biglang bumalik ang dalawa at makitang wala ako. Nandun na may makita akong kaklase...konting usap at tapos mag-papaalam na din. Mga ilang minuta pa ang aking pinalipas bago ako nagpasyang lumakad sa sakayan ng jeep. Siniyasat ko ang aking casio watch kung anong oras na ba..."Mag-aalas dyes na pala" ang tila pabulong kong tinuran...na tila nag-aalala kung saan ba ako pwedeng pumunta ng ganung oras. Pumara ako ng jeep patungong cubao kung saan balak kong mag-palipas ng oras at babalik na lang pag-katapos ng mga tatlong oras. Sa loob ng jeep ay hinubad ko ang suot kong long sleeve at tinira na lang ang puting t-shirt.

Sa cubao, ay masaya akong nag-paikot ikot at binusog ang mata sa mga bagay na sa tingin ko eh masarap pagmasdan...mga nag-gagandahan dekorasyon Desyembre ung panahon na yun, at ang lahat ng gusali ay napapalamutian ng iba't ibang disenyo at ilaw. Sa aking paglalakad ay may-naka tawag ng aking pansin...isang palabas sa New Frontier ang tumawag sa aking atensyon...sa kadahilanang...isang malaking katawan ng lalaki ang makikita sa billboard...si Arnold Swarzenegger ang bida sa pelikulang "Hercules". Bagama't hindi naman halata sa akin ayos ang pagiging silahis ay may kung anong bumabalot na libog akong nararamdaman sa tuwing ako'y may nakikitang malalaking katawan ng isang lalaki...at isa na nga ang bida ng nasabing pelikula.

Dagli ko namang tinahak ang takilyera at dumukot sa aking bulsa ng halagang P 55.00 yun ang halaga ng sine ng mga panahong iyon. Isang-daang piso ang baon ko ng gabing iyon...kasama na ang inaabot sa akin ng aking nanay at ang iba ay sobrang baon ko na P 50.00 ng nagdaang linggo. Dahan-dahan kong tinungo ang parte ng Ochestra section sa bandang ground floor. Dalawa ang pintuan nito at sa gawing kaliwa naman ay nanduon ang elevator patungo sa Balcony/Lodge Section ng sinehan. Madilim ang sinehan sa loob...at panandalian muna akong nag-antay na may maaninag akong konting liwanag mula sa malaking screen ng sinehan. Makalipas ang ilang sandali ay nasanay na ang aking mata sa dilim ng paligid at dun ay namalas kong iilan lang ang mga taong na nood. May ilang nakatayo at naka sandal lamang sa aisle ng sinehan...bagama't maraming bakanteng upuan. Ang sinehan ay may dalawang malaking hati ng upuan...ang aisle ay nahahati sa tatlo...isa sa gitna at sa magkabilang sides. Sa gitna parte ako ng aisle tumungo at sa bandang gitnang portion ako umupo sa kanang bahaging section nito. Patapos na ang palabas nung ako'y pumasok...bagama't alam kong patapos na ito sa kadahilanang tinignan ko ang schedule ng palabas bago pa man ako bumili ng ticket kaya alam kong mag-sisimula pa lamang ang last full show. Makalipas pa ang ilang sandali ay nagsimula na ang pagtugtog ng pambansang awit
na naging hudyat na last film show na ang mapapanood. Makalipas ang nasabing pag-tugtog ng pambansang awit ay daglit na rin nagsiupo ang mga manood. Ilang-minuto pa lang ang nakakalipas ay sa kung paano ay hindi ko namalayan na may isang mamang sa aking tabi ay may umupo.

Bagama't hind ko pinansin ay may lihim na pagtataka sa kanyang ginawa sa kadahilanang marami pang bakanteng upuuan. Sa katunayan ay mabibilang sa daliri sa mga kamay ang mga nanood ng gabing iyon Dahil sa medyo concentrated ako sa panood ay hindi ko pinansin ang kanyang paglapit...bagama't may miminsang sinasagi ng kanyang kaliwang binti ang aking kanang binti...hanggang sa tuluyang magkadikit na ang aming mga binti. Mula sa dulo ng aking mata ay pilit kong kinikilala ang kanyang mukha. Sa tagal ko sa loob ng sineha ay maliwanag na ang aking paningin at dahil dito ay aninag ko ang hitsura ng lalaki...sa tingin ko ay nasa edad sya na mga 30's pataas hanggang 40...naka polo at naka slacks na pantalon. Hindi ko madescribe ang hitsura sa kadahilanang naka side-view lang ito mula sa akin. Makalipas pa ang ilang minuto ay marahan ang ginawa nitong pagdantay ng kanyang kaliwang mula sa kanyang hita ay dumausdos ito sa aking hita...bagama't kinakabahan ako dahil iilan lang ang tao sa loob ng sinehan at baka kung anong gawin ng mamang ito sa akin...baka ako'y holdapin ang tila alinlangan ko. Pilit kong pinakiramdaman pa ang susunod nyan ikikilos at naka-plano na sa akin ang biglang pag-tayo at mabilis na pag-iwas sa nalalapit na disgrasya. Mula sa kanyang pag-hawak sa aking hita ay dahan-dahan nya itong pinipisil-pisil na nag-pakabog ng aking dibdib...ng biglang "Anong pangalan mo?" ang pabulong nito sa aking tenga. "Ha!?" ang tila pagtataka kong sagot. Ngunit bago pa man ako maka-nagreact ng husto eh...dumausdos paitaas ang kanyang kamay patungo sa aking medyo naeexcite na pagkalalaki. Pinisil-pisil nya ito...hanggang sa tuluyang tumigas na parang bato sa tigas ang aking sandata.

Muling dumikit ang bibig nito sa aking punong tenga at pabulong na sinambit na..."Susuhin kita..." "Ha!?" ang tangi kong naibigkas. Ngunit mabilis na nyang nabuksan ang zipper ng suot kong pantalon at sabay dakma sa tigas ko ng titi. Nawala na ako sa tamang pag-iisip ng gabing iyon...bagong experience ito na napakasarap para hindi tapusin...bagama't may pag-aalinlangan parin ako sa kinikilos ng lalaki sa aking tabi. Hawak-hawak na nya ang matigas kong burat at dahan-dahan nya itong nilalaro...balot na ng libog ang aking pakiramdam ng mga sandaling iyon...at halos sumabog na ako sa excitement ng mga sandaling nilalaro nya ang aking sandata. Ngunit tinatalo ako ng takot...baka may security guard na makakita sa amin o' sana meron nga para tuluyan akong makaiwas sa nakaambang panganib(?). Ngunit wala ng mga sandaling iyon na umiikot na security, mukhang tuluyan na akong mapapahamak...hanggang sa nagdecide na akong umiwas at tumayo mula sa aking kinauupuan...akma ko ng tinataas ang zipper ng pantalon ko upang makatayo...ngunit laking bigla ko ng lumuhod mula sa kanyang kinauupuan ang mamang aking katabi...tila isa siyang sabik na sabik sa katigasan ng aking burat at dinaluhong ang tigas na tigas ko pa ring ari. Diretso sa bunganga nya ang mala bato sa tigas na uten ko at...."aaahhhhh, shit!" ang marahan kong nabigkas sa sobrang sarap ng kanyang pagsuso sa aking tarugo...."ooohhhhh, shit, wag ho...baka may makakita sa atin" ang pag-aalinlangan kong sambit.

Bagama't libog na rin ang umiiral sa akin ay may halo pa ring kaba..."slurp, slurp..." ang mga tunog na maririnig ko kasabay ng mararahang halinghing na nagmumula sa aking bibig. " Ang sarap mo,...." ang paminsan minsan nyang sambit...habang kumukuha ng hangin...pero ang bilis ng kanyang paggalaw...taas, baba...taas...baba. Ang bilis ng kanyang mga pagkilos...na halata mong nagmamadali at tila...tigreng gutom sa laman...."ooohhhhh, ahhhhhhh....shit!" ang madalas maririnig sa aking bibig na balot na ng sarili kong kalibugan...."oooohhhh malapit na ako...bilisan mo pa....shit....ayan na! Sabay labas ang napakadami kong tamod...bata pa ako ng mga time na yun at tag-libog...labas lahat ng masagan kong katas....at unti-unti ng bumalik sa normal na temperatura ang kaninang nagdedeliryo kong katawan sa tindi ng libog na kanina lang ay balot ang aking katawan. Pinahid nya ng panyo ang basa kong tarugo at dali-dali ko itong ipinasok sa aking brief at sabay tayo. Hindi ko na nagawa pang mag-tanong o' ano pa man...basta gusto ko ng umuwi kahit hindi ko pa natapos ang last full show.

Bumalik ako ng school para antayin ang aking mga kababata at walang pagdududa sila ng kami ay umuwi...at sa kakaiba kong sexperience ng gabing iyon. Wag lalabas o' manood ng sine ng nag-isa 'yan ang moral lesson sa aking kakaibang story.

Salamat.

PLS VISIT http://knygphils.50webs.org
and http://www.4main.com/princephillip

princephillip
09085064472
tel#5172061

Sunday, June 21, 2009

LASAP NG KATRABAHO

LASAP NG KATRABAHO

Una sa lahat nais kung magpasalamat sa mga nag share dito nang story dahil sa inyo lalo akung napursige mag share nang story ko. isa rin ako sa mga taga subaybay nang site na ito. at ngayon bago ko ibahagi ang aking story ako nga pala si irishbryan

may taas na 5'5 maputi at may pustura ang katawan. mga 10:pm nang gabi at akoy pa2sok palang sa isang call center company. habang akoy seryoso habang nasa elevator at nakikinig ng music di ko namalayan katabi kna pla ang bagong agent nang company namin sya si ernie may taas na 5'8 moreno at maganda ang katawan. isa si ernie sa apple of the eye ko ngayun sa aming opisina. habang nakiki ramdam aq kung sino samin dalawa ang unang kikibo at di na ako nagkamali saking iniisip una niya akung pinansin. irish matagal kanaba d2 sa kumpanya wika ni ernie sakin ang sabi ko naman mga 1 year mahigit nrn aq habang pag papatuloy nmn nang kwentuhan hnd ko namalayan naka akbay na pla sya sakin.

bago kami maghiwalay sa pasilyong aming palilikuan may narinig akung katagang kanyang binitawan " kelan mo kaya ako pagbibigyan" akoy napa isip sa aking mga narinig tanong ko sa aking isip pareho lang ba kami na lalake din ang gusto? sabagay uso na ngayun ang hindi halata kung tawagin nga nila mga baklang paminta habang akoy nakatutok sa mga file ko sa computer biglang pumasok sa isip ko yung mga katagang binitawan ni ernie

at wala akung ibang gawin kundi ipasawalang bahala nalang iyon. lumipas ang ilang oras di ko namalayan kailangan kna pla umuwi pasakay na ako nang taxi nang mapansin ko na parang may matang nagbabantay sakin agad akung tumawag nang taxi para umuwi ngunit nang mapansin ko sa salamin ng taxi kung cno ang nkatingin sakin si ernie pala lalo nanaman ako naguluhan hagang mkauwi narin ako at makatulog. balik na2man sa dating gawi ko sa buhay 8:pm plang dapat nali2go na ako

habang nagsasabon ako nang aking katawan inisip ko ang mga mgndang parte ng katawan ni ernie ang labi nang ka sarap halikan ang katawan na ubod nang ganda habang nilalasap ko ang patak nang tubig na nang gagaling sa dutsa nang gripo namalayan ko nalang na tigas na tigas ang aking ari kung aking iisipin meron din nmn akung ipagmamalaki medyo mahaba at mmulamula rin nmn ang aking alaga maganda rin ang hubog nang aking katawan at higit sa lahat ang dalawang dimple ko sa pingi

habang taas baba ang aking kamay sa aking ari at libog na libog saking iniisip bigla ko nalang naramdaman ang maiinit na likido saking mga kamay agad agad na akung nag ayus para saking pag pasok sa opisina. masaya lahat ang mga agent dahil araw ng sahod at saktong npadaan lang ako sa opisina para uma10 nang birthday ni zham isa rin sa katrabaho ko kumpleto na ang mga kasama sa party ngunit parang may kulang ayun nga wala si ernie nang mga oras na iyon pero sabi nang isang katrabaho ko niyaya din nang isang barkada nya

ngunit bakit parang nalu2ngkot ako dahil hindi ko sya makaka bonding sa party hagang sa nag simula nang inuman kantahan kainan ako malungkot parin sa mga oras na yun pero kahit medyo lasing na ako umaasa parin aq na dara2ting sya ewan ko parang hnd na kumpleto yung mga araw ko sa 2wing hnd k sya nki2ta pero nabuhayan ako nang loob nang biglang nag ring ang phone ko at makita ko ang pangalan nia sa phone ko na 2matawag pero bakit kailangan nya 2mawag halong kaba aking nara2mdaman pero wala aqng magawa kundi kundi sagutin ito..oh ernie napatawag ka? sagot sa kabilang linya irish nand2 aq sa labas nila zham paki buksan nmn ang gate.. hagang maputol ang nagsa2lita sa kabilang linya. agad ko ito sinabi kay zham na nandyan sa labas si ernie sabay sita akin ni kherwin 'whopss bakit ikaw pa irish tinawagan ni ernie pwde nmn si zham wika ni raven isang babae na kilos bakla hehe heeh wika nmn ni errol uu nga irish ala aqng malalim na sagot kundi ewan ko. agad nmn bumukas ang pinto at nanahimik ang lahat sa pag pasok ni ernie sa bahay nila



zham sa isip isip ko isang anghel ang bumaba kay amo ng mukha kay at tamis ng ngiti ang ginanti saming lahat ni ernie halos mamula aq nang tumama sakin ang malagkit na tingin ni ernie. hagang lumilipas ang oras parami nang parami ang iniinom at pansin ko ang iba may mga tama na si zham at raven medyo lasing narin at sympre si ernie alm ko normal pa sya pero bakas sa mukha nya ang pagka lasing parang macopa ang pingi sa pula tumayo muna ako para gumamit nang comfort room knting hilamos ayuz nang sarili nang bu2sak kna ang pinto na C.R. tumambad sa mata ko si ernie ohh lasing kana atah ehh kaya mpa ba sagot ni ernie nasu2ka ako irish baka pwdegn alalayan mo ako ang sagot ko nmn bakit naman hnd ikaw pa..

hagang sa nangi2nig ako habang nkayakap sakin si ernie habang sumusuka di sinasadyang napatukod si ernie sa gripo at tumilansik ang malakas na tubig buhat sa hoss halos mawala ang pagka lasing ni ernie sa lamig nang tubig basang basa si ernie pati panloob malamang basa. agad ako humiram nang tuwalya at extrang short at t-shirt na pamalit ni ernie. pagbalik ko nang banyo halos matawa ako sa itsura ni ernie parang basang sisiw loko ka kasi ernie ayan basang basa ka 2loy uu nga irish ehh wala pa nmn akung extrang underware sa loob loob ko pwde mo naman hiramin ung brief ko ehh.. hagang sa maghubad na nang t-shirt si ernie tumambad sakin ang mala perpektong hulma nang katawan ni ernie at may balahibo sa pusod pababa halos mapalunok aq sa ganung sitwasyong ngunit hnd pa pala yun ang aking masasaksihan,

irishh hubarin kna lahat itong suot ko ha wala namang malisya sayo yan ehh pareho tayong lalake..sagot ko nmn bakit naman uu lalake nmn aq ehh ang sagot ko. walang limang minuto tumambad sa mata ko ang mala ahas na galit ang tigas na tigas nkbakat sa kanyang huling panloob kay sarap hawakan at tikman pero pinag walang bahala kna yun nagpa alam na ako kay ernie na babalikan ko muna sila zham sa sala kung saan sila nag iinuman. ngunit nang mapatingin ako kay ernie matamis na ngiti ang ginanti sakin parang may ibig sabihin ang mga ngiti

"pagbalik ko nang sala tatlo nalang silang dinatnan ko na umiinom si zham ang may birthday at si raven at migz zham nzn na ang iba umuwi na daw sagot ni zham. ohh irish muzta na si ernie sabi ko nandun nagbibihis pa sagot ko kay migz. kumpleto na kmi sa sala pati si ernie na naka t-shirt at short nlang ang suot. gago tlg aq nabasa tuloy yung suot ko nahi2lo pa nmn aq wika ni ernie sagot nmn ni zham dito na kayo ma2log nila irish mukhang hnd nyo na kya umuwi ehh napatingin ako kay zham na parang may ibig sabihin yung mga ngiti ni zham ang sagot ko nalang si raven at kherwin san ma22log wika ni zham tingnan mo si raven lasing na lasing nahh dyan nalang yan sa soffa bed at si migz tabi nalang kami sa isang kwarto nalang kayo ni ernie napa oo nalang aq sagot nmn ni ernie parang ayaw mo ata irish matulog na kasama ako ehh.. sagot ko nmn wala nmn akung sinabi noh. hagang namalayan ko nalang katabi kna pla si ernie tulog na tulog hnd krin alm sino nagpasok sakin sa kwrto kay tahimik nang paligid tanging ingay nalang nang kuliglig aking nari2nig natawag ang pasin ko sa bumubukol sa harapan ni ernie gusto ko ito hawakan ngunit sabi ko baka magising..pero agad naglaho ang kaba at takot agad kung hinimas himas hagang napansin kung tumigas ito at hinalikan ko agad si ernie sa kanyang labi kaysarap namalayan ko nalang na nilalabanan na pala ako nang halik ni ernie napatigil ako saking gngawa at tinitigan ko si ernie tanging narinig ko nalang kay ernie irish gusto ko ang ginagawa natin ngayon agad akung nasiyahan sa mga katagang kanyang binitawan agad kung hinapuhap ang kanyang mga labi at isang kamay ni ernie abala sa pag alis nang aking damit at pantalon tumigil muna ako sa pag halik sinimulan kung alisin ang lahat nang suot ni ernie haganng tumambad na sakin ang inaasam ko


ang mamula at mahaba na ari ni ernie agad ko itong simulan laruin nang aking dila hagang sa itlog halos mapa liyad si ernie saking ginawa agad rin ako nahubaran ni ernie at isang kamay ni ernie abala sa pag jackol sakin si ernie nmn nagtrabaho hinalikan niya ako sa labi hagang nipples halos mapa ungol ako sa sobrang sarap at habang bumababa ang dila ni ernie papunta saking ari tayong tayo parin ang kay ernie at naramdaman kna ang dila ni ernie saking kargada sarap ahh ahh ohh tanging ungol ko ang mari2nig sa kwarto namalayan ko nalang subo ko ang ari ni ernie at subo nya ang ari ko baliktaran hanggang sa hilingin nya na pasukin nya daw ako sabi ayaw ko hnd kpa kasi ito nasu2bukan sagot ni ernie sya bahala sakin iingatan nya daw ako nag paubaya nalang ako sa kanya nilagyan nya ng lotion buong pagitan nang aking pwet tinaas nya ang dalawang hita ko para daw hindi ako mahirapan unti unting nara2ramdaman ko ang sakit halos itulak ko sya dahil makirot ngunit tanging halik ni ernie nakapag pa tigil saking luha hagang maramdaman ko nalang ang sarap habang umiindayog si ibabaw ko si ernie nang malapit na si ernie labasan agad nia sinubo ang aking matigas na ari kung baga sabay dapat kmi mag palabas

habang subo ni ernie ang aking ari jinajackol k nmn si ernie walang 2 minute sabay kami nilbasan ni ernie at agad humiga si ernie saking bisig agad kaming nagbihis at sabay nakatulog

alas otso nang umaga ako nagising nauna na ako nag ayuz nang gamit ko at naligo si arehong tulog pa kaya minabuti kanang maligo habang binabalikan ko ang isang kasarap nang gabing nagdaan at habang kaysarap nang bagsan ng tubig saking katawan sa sobrang ingay nang tubig napasok pala si ernie sa banyo at hubot hubad ..anoh kaba ernie gago ma2ya magising si zham ..sandali lang namn uli ito irish ehh sarap nug kagabi ehh cge na nga mabilisang halikan at agad ko sinubo ang ang tigas na tigas na ari ni ernie labas masok saking bibig napa ungol nlang si ernie at pilit nya binabaon ang knyang ari saking lalamunan mabuti nalang sanay ako at di kna mahirapan hagang iputok ni ernie ang malapot na katas saking bunganga agad rin akung nagpalabas pinag patuloy narin namin ni ernie ang pagligo hagang sabay na kmi nag paa alam kay zham ksi si zham ala namang pasok kya ok lang kung ma2log pa sya kami ni ernie parehong pang gabi. hagang sa nangyari samin ni ernie minabui na namin na maging kami tumakbo ang ilang araw nang sobrang saya namin halos sabay kami umuuwi kumakain namimili nang gamit at kung ano ano sympre ilang beses rin naulit yung aming paniniig sympre hnd ko makalimutan pati sa opisina hindi nmn pinatawad ni ernie.

ang lahat abala sa trabaho ako naman nag pa alam na bibili lamang nang pag kain sa malapit na fastfood kherwin baka gusto mo akung samahang bumili nang pagkain sige friend sama ako habang naglalakad kmi ni kherwin sa pasilyo nang opisina naitanong sakin ni kherwin tungkol samin ni ernie agad akung kinabahan dahil hindi ko alam kung ano ang kanyang natuklasan oh nalaman baka nakita nya kami o kaya alam nya na bakla si ernie pero pareho lang nmn kmi ni ernie pero hnd nga lang nag dadamit nang pambabae ika nga nang iba mga tagong gay...halo halo ang nsa isip ko hangang nasabi ko nalang ano nmn ang dapat mong malaman kherwin? sagot nmn ni kherwin meron nga ba?

wala nmn ehh patawang wika ko sa kanya..ahh ganun ba friend hagang nkabili na kami nang pagkain at biglang nag pa alam si kherwin na akyat na sya sabi ko kasi sige friend iwan m nalang ako d2 nag yo2si pa kasi ako ehhh.. paakyat nako nang opisina bigla akung hinila ni ernie papuntang C.R. bakit ba ernie sagot ni ernie miss na agad kita ehhh..ehh bkt naman dito pa pwde nmn sa bahay ahh madalas kasi sa inuupahan kung apartment kami nagsasarilinan in short nag sa2ma na kami ngunit hnd alm nang mga katrabaho ko. sagot agad kming pumasok ni ernie sa cubicle door at sinimulan agad ni ernie ako halikan sa labi leeg at kinapa ko agad ang


kanyang naninigas na ari. at agad nya inilabas iyon pati ang akin palitan kami nang posisyon minsan sya ang may subo minsan ako dahil nga sa liit nang cubicle room at sympre minabuti nmn na nakalock ang pinto nito at ako narin nag alis nang bitones nang kanyang polo hagang di narin ako nakuntento binaba kna ang ano mang suot naming dalawa para kaming sabik na sabik nang mga oras na yun lumipas rin siguro ang bente minuto nang pareho nang kami nakarating sa kaligayahan.. uwian nana2man hindi sumabay sakin nang pag uwi si ernie ang sabi nalang niya sakin may tatapusin sya na file kaya kailangan nya ito iuwi sa bahay talaga nila habang nag anantay ako nang taxi tinawag ako ni kherwin at zham irish bakit wala kang kasabay ahh nag away ba kayo nang bestfriend mong si ernie wika zham sabi nmn ni kherwin bestfrend nga lang ba ohh relasyon ...napatingin ako kay kherwin at binabasa ko ang sinasabi nang kanyang mga mata may alm na kaya sila tungkol saming dalawa ni ernie ayun ang mga nsa isip ko nang mga oras na iyon.. pero super tanggi parin ako mahirap na kasi baka ayun pa maging ugat para sa hnd pag uunawaan namin ni ernie isa pa nakakahiya para saming dalawa ang pag usapan sa loob nang opisina. pag uwi ko nang bahay minabuti kung matulog agad dahil nga pu2nta pa ako nang mall of asia para bumili nang gift ko kay ernie lapit na kasi uli yung 4th monthsary namin ni ernie kaya kailangan ko itong pag handaan. hpagud ako sa byahe at pa mi2li kaya nag stay muna ako sa kwarto at makinig nang mga music at sympre ang paburitong song ko na pinili pa ni ernie para sakin yung kay guys sebastian angels brouht me here" lumipas ang ilang araw pasok nang trabaho hnd ko namalayan kinabukasan na pla monthsary na pla namin ni ernie habang nasa opisina ako kaka antay kay ernie wala parin sya kasi dati late na niya yung 11:pm ngayon mag aala una na wala pa sya sa opisina kinakabahan na ako sa mga oras na iyon sinusubukan kung tawagan ngunit naka off yung phone nya kya lalo aqng nag iisip kung nsan ba sya hanggang lumipas ang oras hindi na sya pumasok ilang beses ko na ring tinanong ang mga katrabaho ko kung may naikwento ba kung bakit hnd sya maka2pasok pati ang baklang si raven na super tsismosa pinagtanungan kna hayy naku irish hnd krn alam kung bakit wala sya bakit ba ganun nalang pag aala mo sa kanya wika naman ni zham at kher habang nka upo sa mesa ko tlgang naghihinala na sila saming dalawa pero sabi ko sa isip ko walang pwdeng makaalam nang kalagayan namin ni ernie

ang tanging naisagot ko nalang syempre bestfriend ko yung tao kaya ganun nlang ako sa knya wika nmn nang mahaderang raven bago lang nmn si ernie dito bakit bestfriend muna sya kami nga taon na tayong magkakakila2 hnd k namang naging ganun ka worry samin. natanong ko sa isip ko sabagay may punto sila dun kaso si ernie hnd lang naman bestfriend ehh mahal kna kasi ehh tanginng nasagot ko lang kay raven ehh kasi wala ka sa mga katangian na hinahanap ko sa isang bestfriend sabay tawa heeh eheheeh.. wika ni kherwin anong katangian ba yun

magaya nga tawanan sila sa opisina pati si zham. hagang tuluyang natapos ang dyuty ko sa opisina at hnd ko alam kung anong ga2win ko monthsary namin tapos wala sya hnd pwde yun ngayun lang mangya2ri yun kung magkakataon patuloy ako sa pag iisip sa isang fast food namalayan ko nalang malamig na yung order kung soap sa sobrang kakaisip.. palabas nako nang kinainan ko at agad akung pumara nang taxi para maka uwi naglalakad na ako papunta aking apartment na tinutuluyan nang mapansin ko nang parang maliwanag sa bandang kusina nagtataka ako dahil tuwing aalis ako nang bahay lahat nang ilaw check ko mabuti pero sabi ko nalang siguro nakalimutan ko lang.. hnd k rin agad binuksan yung pinto iniisip ko bakit bukas ang ilaw hnd nmn pwdeng nag punta si ernie dito dahil huling nagkita kami binalik nya yung susi sakin dahil sa kanila daw muna sya mag stay habang may tinatapos na file

agad kung try tawagan si ernie nag ring ngunit hnd sinasagot kaya minabuti ko nlang buksan at pumasok na s bahay pagbukas ko nang ilaw sa sala nahalimuyak ko agad ang isang amoy mula sa isang imported na candle at agad agad tumotog ang kantang angels brouht me here.. napaluha nalang ako at hnd na nag taka dahil ang lahat nang ito ayy dahil kay ernie agad nya akung hinalikam at binati nang happy monthsary at dinala nya ako sa kusina para tikman ang kanyang luto ma pasta at adobo bread lift habang kinukwento ni ernie sakin ang mga detalye hnd parin tumitigil ang pag patak nang luha ko dahil sa sobrang kaligayahan ito lang kasi ang pinaka special na monthsary na ginawa ni ernie para sakin agad namin natapos ang pag kain nilabas kri yung gift ko kay ernie sympre secret kna kung ano yun...at kinuha ko ang isang wine para uminom kami nang mga oras na iyon parang ayaw ko matapos ang buong araw sa sobrang ligaya ko . sumayaw rin kami at hangang mapagud at nilatag ko nalang ang carpet at dun humiga habang naki2nig nang musis with senssial candle

at nag simula na akung halikan ni ernie nang sobrang init na halik at mag alisan na kami nang mga saplot sa katawan gaya nang dati baliktaran pero ngayun parang sobrang sabik si ernie sakin lalo na nang hilingin niya sakin na pasukin ko raw sya kahit alam kung hnd nag papa ganun si ernie pilit nyang pinagawa sakin nag tataka ako nang mga oras na yun lahat parang kakaiba lalo na pati paniniig namin kaka iba parang sa tingin ko may mali at ayaw kung maging magulo ang aming special na araw kaya pinagbuti ko nalang ang gagawin sinimulan ko munang halikan si ernie at pareho nang tigas na tigas ang aming mga kargada gaya nga ng nais ni ernie pasukin ko daw sya ganun nga aking ginawa sinimulan kong ipasok nang dahan dahan ang ulo nang aking ari sa kanyang pwet at tinatanong ko sya kung medyo ok pa sagot naman ni ernie kya nmn nya kaya hinugot ko muna at nilagyan nang pampadulas para mabilisan lang at ayaw ko masaktang ang mahal ko


agad ko nang tinuloy tuloy kahit naramdaman kung nasaktan si ernie saking ginawa pilit ko rin syang hinahalikan gaya nang ginawa nya sakin dati napaiyak rin ako habang labas masok ang aking alaga sa kanyang pwet dahil alam ko sobrang nasaktan sya pero nag laon din ang sandali puro ligaya nang aming naramdaman habang labas masok ang ari ko jinajckol ko si ernie at nagha halikan kami talagang kakaiba yung pasasarilinan naming dalawa hagang di ko namalayang naka tatlong putok pala kami na ibat ibang posisyon gaya nang dati sabay kami lagi ni ernie lahat nang oras pasok nang trabaho pero lumipas dalawang linggo parang iba na nangya2ri bihira na niya ako sabayan pag magkasama nmn kmi parang laging nag mamadali pag sinusubukan kung kausapin kung anong problema iniiba niya ang usapan

bihira narin magpunta sa apartmen ko at higit sa lahat na bihira sagutin ang tawag ko isang beses nag dahilan ako na may nang yari sakin sa bahay at para lang kausapin ko sya kung bakit at anong dahilan nang biglaang pag iwas nya sakin

alas syete nang gabi tumawag ako kay ernie tyempong sinagot nmn nya yung phone ang sabi ko ernie hnd ako makakapasok may nang yari sakin d2 d2 sa bahay agad ko rin pinatay ang phone para magpunta agad sya kasi baka kung ano ano pang sabihin sakin na dahilan ehh dahil alm kna ngang iba na pakikitungo nya sakin kaya minabuti ko nang mag dahilan after 30 minute dumating agad sya bungad agad nya sakin irish anong nangyari sayo hnd ako kumikibo ilang beses nya akung tinanong at tanging sagot ko sa kanya anong nangyari sayo bakit kailangan mo akung iwasan ohh wag sagutin ang tawag hagang napilitang magsabi nang totoo si ernie irish meron na akung iba 3 weeks na kami ni mico naki2la ko siya sa isang bar at mahal kna rin sya

habang patuloy nang pag kwen2to si ernie di ko mapigilang 2mulo ang aking luha pati si ernie umiiyak habang nag mama kaawa na tanggapin ko kanyang disisyon wala akung magagawa msakit halos gumuho ang pangarap ko sa mga salitang binitawan ni ernie tanging nasagot ko kay ernie mahal kita kya kailangan kitang palayain kung san ka magiging masaya

siguro yun na ang huling paniniig nmn at kita dahil after 3 days nag resign na ako sa dati kung opisina dahil alam ko isa rin samin aalis ehh dahil masasaktan lang bawat isa samin kung magki2ta pa kami

msakit kahit hagang ngayun nasa ibang kumpnya na ako sumasagi parin sa isip ko si ernie ganun ko siya kamahal...

hagang dito nalang ito dnt worry may su2nod pa ito sa mga nag daang kasarapan at kung ano2x pa sa buhay ko

PLS VISIT http://knygphils.50webs.org
and http://www.4main.com/princephillip

princephillip
09085064472
tel#5172061